Category: Werk

Lathyrus & Lygulariah veroveren Kaikdoin!

Lathyrus en Lygulariah spelen nog steeds Pokémon GO. Zai hebben gehoord dat je ien Kaikdoin de beste en meeste Pokémon kunt vangen. Nu hebben zai toevallig een zakelijke afspraak ien Den Haag en dat ies vlakbai Kaikdoin…

De afspraak bij de klant gaat heel goed. Maar als de klant vraagt of de dames ook mee gaan lunchen zeggen zij: “Nee, helaas, heel erg jammer maar wai hebben nog een andere afspraak straks en moeten nu echt weg! Misschien andere keertje, want laikt oens wel heel gezellieg.” Zo, daar zain zai mooi onderoit gekomen!

Ze stappen weer in de auto en gaan stiekem gauw naar Kaikdoin. Het is prachtig weer dus dat is helemaal geluk hebben! Ze parkeren de auto en zetten gauw Pokémon GO aan. Nu maar hopen dat ze niet worden gebeld door collega’s of klanten…

“Ah, een Pikachu!! En een Squirtle!” gilt Lathyrus enthousiast. “En kaik, een Totodile!” gilt Lygulariah. De dames vangen alles wat er valt te vangen en hebben het heel droek. Ze lopen bijna een groepje toeriesten omver want ze kijken alleen maar naar de schermpjes van hun mobieltjes. En ze hebben hun pumps vol zand maar ook dat is niet erg. “Wat een goede plek om te zain vandaag! Maar het ies wel druk hoor. En er loopt hier zelfs een meneer op de boulevard ien een leuke Pikachu onesie!”

De dames gaan even lekker zietten op het strand en vangen net zoveel Pokémon tot ze geen Pokéballen meer over hebben. “Zullen wai lopen nog een keer naar die Pokéstop om ballen te draaien?” vraagt Lathyrus? “Nee, iek kan niet meer, iek blaif hier noe echt even zietten!” zegt Lygulariah.

Omdat de dames op alles zijn voorbereid hebben ze allebei een mooie roze Powerbank meegenomen. “Want die batteraien van die telefoons zain natoerlaik wel heel snel leeg zo!” En de collega’s en klanten kunnen hun nog steeds bellen. Nog gauw even een paar leuke selfies maken op het strand en dan moeten ze helaas weer verder. Want ze hebben het eigenlijk ook heel droek op het werk…

 

Lathyrus & Lygulariah zijn helemaal klaar voor een webinar

Lathyrus en Lygulariah hebben ziech aangemeld om mee te doen met een ienteressante webinar. Het webinar zal starten om 14.00 uur. Ze zietten er helemaal klaar voor. Roestige vergaderzaal gereserveerd met goede internetverbiending, kopje koffie en thee erbai. En kloerboeken, stieften en kloerpotloden liegen klaar voor als die webinar toch miender ienteressant ies dan zai hadden gedacht. Niets staat een soeksesvol webinar meer ien de weg. Zai hebben er zin in!

Een paar mienoeten voor die afgesproken taid loggen zij alvast ien. Zai komen ien een viertuele wachtkamer maar horen geen moeziekje ofzo. “Ah, het ies tijd. Het zal noe wel gauw begienen!”

Maar nee hoor, geen gepraat en geen presentatie in beeld. Nieks van dat alles. Hier klopt iets niet! Lugylariah ziet dat er een chatfunctie ies en begient te typen. “Hello, is anyone there?”

Het doert even en dan komt er een beriecht teroeg: “Hi, can you please log in again later?” Dat ies raar maar oke, als dat moet dan dat moet… Opnieuw iengelogd komen ze weer ien die viertuele wachtkamer terecht. Geen moeziekje, geen gepraat en geen presentatie. Nada. Wat ies hier aan die hand?

Dan maar opnieuw een beriechtje stoeren. “Hello, we have logged in again but are still in the waiting room. Can you please help us?” Er komt weer een beriecht teroeg: “The webinar will start in 50 minutes. Please stay tuned, thank you.”

Oooohhh… Lathytus en Lygulariah kraigen allebei rode wangen…. Zai hebben ziech vergiest ien die tijd. GMT tijd ies natoerlaijk een oer later dan ien Nederland… “Wat doem van oens!!” zegt Lathyrus.

Geloekkig hebben zai die kloerboeken. Zo gaat de wachttijd tenmienste aangenaam voorbai. Eindelijk ies het echt tijd en het webinar start. Het ies helaas niet erg ienteressant…. En de dames hebben over een half uur een volgende afspraak op kantoor. Ze maken hun kloerplaat nog even af en loggen dan snel weer oit…

Lathyrus & Lygulariah zoeken bescherming

Lathyrus & Lygulariah houden niet van natgeregend haar. En ook niet van natgeregende benen. Wanneer zai op een zonnige dag ien hun favoeriete winkel aan het shoppen zijn, zoeken zai naar een oplossing voor de nattigheden die die regen met zich meebrengt.

Afgeleid door de viele mooie spoelen, staan zai opeens te kaiken in die winkel naar fietstassen voor Lathyrus. “Kaik!” zegt Lygulariah, “hier liegen mooie blauwe tassen!” Maar Lathyrus ziet het niet zitten. “Dat zijn losse tassen. Iek wiel mooie fietstassen voor op main fiets. Niet twee losse tassen.” Een mevrouw in de winkel bemoeit ziech er ook mee. “Jaaa dan hebt u twee lossen tassen, dat kan echt niet hoor!”

Lygulariah kaikt boos naar die mevrouw. “Hoezo? Als Lathyrus twee tassen neemt heeft zai mooie steviege fietstassen, in haar lievelingskloer. Ik snap die probleem niet?” Lathyrus kaikt naar de tassen, ze zijn zo mooi blauw, en blauw is ook nog eens haar lievelingskloer. “Ik neem ze toch!!!!”

Daarna moeten zij verder met hoen missie, nameliek iets tegen die regen vinden. Ien die volgende gangpad liggen er paraploes, “maar dan koenen wai niet goed fietsen met één hand!” Van een capuchon gaan de haren ien die war, wat kunnen ze nu nog doen? Maar dan, naast de fietsverlichting, vindt Lathyrus dé oplossing; een PONCHO!

In mooi gekloerde balletjes opgevouwen liggen ze daar. In rood, geel en oranje.  Maar niet in blauw… “Iek wiel graag een rode poncho, dat staat leuk bai main fiets”  zegt Lygulariah. Lathyrus twijfelt over welke kleur zij neemt: “Mijn lievelingskloer is blauw, dat staat ook mooi bai main fietstassen. Maar die ies er niet…” Lathyrus en Lygulariah trekken de hele bak met bolletjes leeg, maar vienden geen blauwe poncho. “Sorry Lathyrus, ik kan geen blauwe poncho vienden voor jou.” “Ik viend ze verder eigenliek allemaal wel mooi Lygulariah, does neem ik ook een rode poncho!”

Geloekkieg met de blauwe fietstassen en rode poncho’s keren zij naar hois. Maar wanneer zij thuiskomen schrikken ze zich een ongeloek. Lathyrus maakt haar bolletje open en ziet dan geen rode poncho. “Lygulariaaaaah, mijn poncho is zijn kloertje kwijt!” Ook Lygulariah maakt snel haar bolletje open. “Ook main poncho is niet rood Lathyrus..”

Nu moeten Lathyrus en Lygulariah als voorverpakte groente door de regen, maar hebben zij wel mooie rode bolletje sleutelhangers.

Lathyrus & Lygulariah vangen stiekem Pokémon

Lygulariah en Lathyrus zijn nog steeds grote fans van Pokémon GO. Ook op kantoor starten ze het spelletje af en toe stiekem op… Op het parkeerterrein komen gelukkig regelmatig Pokémon tevoorschijn. Tussen de middag besluiten de dames dan ook om even ‘een loechtje te gaan scheppen’.

“Ies heel goed voor oenze conditie en voor het oitbroeden van oenze Pokémon GO aieren” zegt Lathyrus. Ze beginnen op het parkeerterrein en hebben al snel beet. Daarna maken ze nog even een rondje om het kantoorpand. “Jaaaa, een Pikachu!!” gilt Lygulariah enthousiast. Het kost wel een paar ballen maar dan is het Gotcha! voor beide. Lathyrus en Lygulariah zijn helemaal blij.

Wat ze niet beseffen is dat hun activiteiten uitstekend zichtbaar zijn vanuit kantoor. Vooral de medewerkers op de begane grond vragen zich af wat Lathyrus en Lygulariah toch in vredesnaam staan te doen met hun telefoons? Nietsvermoedend maken de dames langzaam hun rondje om het kantoor af. Onderweg vangen ze diverse Pokémon. De poize doert zo wel een beetje langer dan normaal.

“Toen wij weer troeg waren bij die iengang van kantoor giengen wij door die draaideur naar bienen.” vertelt Lathyrus. “Een meneer kwam oens tegemoet en vroeg aan oens of wij boiten Pokémon hadden gevangen!” vult Lygulariah aan. Lathyrus antwoordde heel verontwaardigd: “Natoerlaik niet! Zoelke diengen doen wij niet!!”. En daarna gingen ze gauw weer naar hun eigen kantoor. 🙂

Lathyrus & Lygulariah maken kopieën van zichzelf!

In de gang van kantoor is een koffiemachine waaruit je bijna lekkere koffie in verschillende smaken kunt krijgen. En heet water voor die thee, maar die theezakjes op kantoor hebben vreemde smaken… Lathyrus en Lygulariah nemen daarom meestal zelf lekkere thee mee van hois. Maar daar gaat dit verhaaltje niet over…

Tegenover de koffiemachine staat een kopieermachine! Heel erg handig en ook heel erg leuk! Laatst hebben Lathyrus en Lugylariah stiekem hun handen gekopieerd…

Er stonden collega’s bij die koffiemachine maar gek genoeg zagen die niet dat Lathyrus haar hand onder de flap van de kopieermachine stak en op de groene knop droekte… Er kwam al snel een zwart/wit foto van een hand uit het apparaat. Maar oooohhh.. wat een schrik, Lathyrus haar pols leek wel 10 keer dunner dan normaal!! Echt heel eng!!

Daarom gauw een nieuwe foto gemaakt, maar noe met die mauw… eh… mouw van die troi helemaal naar beneden. Het resultaat: een prachtige hand!! Lygulariah wilde natuurloik óók zo’n mooie handfoto. Maar zai had een jasje aan met driekwart mouwen. Geen probleem: jasje half oit doen en mouw snel naar beneden trekken.

“We droekten net op die groene knop toen er opeens weer collega’s aan kwamen. Zai keken beetje verbaasd naar halfontklede Lygulariah maar liepen gewoon verder.”

En zo liep ook dit avontoer weer goed af! 😉