Category: Vraie taid

Lathyrus gaat samen met Lygulariah cappuccino drinken in een heel goot reuzenrad, hoe leuk is dat? In dit speciale tot restaurant omgebouwde reuzenrad kun je op 50 meter hoogte genieten van het uitzicht terwijl je koffie of thee drinkt en je kraigt er ook nog een lokale lekkernai bai. Je kunt ook kiezen voor lunch, diner of een borrel arrangement. Maar Lathyrus vindt een half uurtje rondjes draaien wel genoeg. “Dan heb iek het oitzicht echt wel gezien hoor” zegt ze.

Keurig op taid komen ze aan bai het reuzenrad. Het regent een beetje, maar de cabines zain dicht dus dat geeft helemaal niks. Ze melden zich met mondkapjes op bai de balie, laten op de telefoon hun reservering zien en kraigen een ticket met daarop het nummer van hun cabine. Ze mogen kiezen wat voor koffie of thee ze willen (cappuccino uiteraard) en gaan netjes op afstand van de andere raddraaiers wachten tot ze mogen instappen.

Ja, het is zover! Lathyrus en Lygulariah stappen hun cabine in en zajn helemaal verrast. Het ziet er zo leuk oit! In het midden is een witte tafel met daarop een trendy lampje en een vaasje met bloemen. Aan weerszijden zain witte bankjes met kussentjes. Ze gaan zitten en al snel komt er een meneer langs die vraagt of ze ook dekentjes willen. Uiteraard! Even later wordt hun bestelling al gebracht door een andere meneer. Dan nog eventjes wachten en daar gaan ze! Het oitzicht is mooi en ze maken veel foto’s en selfies. Ondertussen genieten ze van hun cappuccino en lekkers.

Het lekkers trekt een nieuwsgierige wesp aan die door of onder de klapdeurtjes van de cabine naar binnen is gevlogen en probeert om ook een hapje te veroveren. Lathyrus duwt gauw het laatste hapje van de koek in haar mond en spoelt deze weg met nog een laatste flinke slok cappuccino. Ze zet het bordje en het kopje zo ver mogelijk bai zich vandaan. “Geniet jai maar lekker van de kroimels wesp” zegt ze.

Het reuzenrad is al best vaak rondgegaan en het is nog steeds reuze leuk. Maar dan is het half uurtje toch echt voorbai. De cabine stopt bai de oitstapplaats en de cabinedeurtjes gaan open. Lathyrus wil haar dekentje nog netjes opvouwen maar dat hoeft niet. Ze maakt nog een paar foto’s van het reuzenrad en merkt ineens dat er een wesp bij haar jas vliegt. Misschien is het wel dezelfde wesp die ook in de cabine zat. De wesp gaat op haar hand zitten. “Kaik, iek heb een nieuw vriendje!” lacht ze tegen Lygulariah. De wesp blaift vrolijk zitten en dat vindt Lathyrus toch niet helemaal fain… Je weet maar nooit of de wesp zich ineens bedraigd voelt en gaat steken. Ze schudt met haar hand en loopt weg. De wesp vliegt met haar mee. Wat nu?

“Wai moeten zo hard als wai kunnen naar die auto rennen!” zegt Lathyrus en begint alvast te rennen. Lygulariah rent mee. Lathyrus drukt al rennend op de sleutel van de auto om de deur alvast van het slot te doen. Ze rukt de deur open, doikt de auto in en knalt de deur dicht. De wesp heeft de moed inmiddels al opgegeven. En zo liep ook dit avontoer gelukkig weer goed af! 🙂

Tip:

Het reuzenrad van dit avontuur is het Smakenrad. Helaas is het nu tot nader order gesloten in verband met de Covid-19 maatregelen. Zie voor meer informatie: https://smakenrad.nl/

Het is weekend en Lathyrus is het hois lekker aan het oproimen en schoonmaken. “Het ies altaid een hele kloes, maar als alles weer spiek en span ies geeft mai dat echt een goed gevoel” vertelt ze. Ze is druk bezig met stofzoigen. Ineens valt haar oog op een stuk spinrag dat aan de muur hangt. Het hangt nogal hoog, daar kan ze zo niet bai. Maar misschien lukt het wel als ze op dat leuke nieuwe plantenkrukje staat…

Ze haalt de plant van het krukje, houdt de stofzoiger met haar linkerhand vast, de stofzoigerslang met haar rechterhand en stapt op het krukje. Ja, zo kan zai er precies bai!

Oh, daar rechts hangt ook nog wat! Ze rekt zich uit om ook dat stukje spinrag te verwaideren en dan gebeurt het. Ze verliest haar evenwicht en het krukje begint gevaarlijk te wiebelen. Lathyrus valt van het krukje en komt met haar onderrug precies op de hoek van een kist terecht…

Au, dat doet zeer! Ze blaift even liggen en krabbelt dan toch maar weer overeind. Ze gaat verder met schoonmaken maar haar onderrug doet behoorlijk pijn. In de avond is haar onderrug dik en roodpaars en nog steeds pijnlijk. “Iek kon er haast niet van slapen, iek had zo’n pain!”

De volgende ochtend is de plek blauw geworden en in de loop van de dag wordt de plek haast zwartblauw. Lathyrus weet niet hoe ze moet zitten en ook lopen en liggen doet zeer. Erg lastig dit. De dag daarop moet ze weer aan het werk. Dat betekent baina de hele dag achter de laptop zitten, dat gaat niet lukken. Ze meldt zich gedeeltelijk ziek en gaat na ongeveer 2 uurtjes werken steeds even op de bank liggen. En ondertussen slikt ze veel painstillers.

Na 4 dagen is de pain nog niet weg en de blauwe plek ook niet. “Iek heb toch maar een afspraak bai de hoisarts gemaakt. Iek was bang dat iek main stoitje misschien had gebroken!” Dat bleek gelukkig niet het geval, maar het stoitje is wel zwaar gekneusd. En daar is niets aan te doen, het gaat vanzelf een keer over. Lathyrus kraigt wel super painstillers voor de nacht, dat ies dan wel weer fain…

Lathyrus had vandaag een vraie dag. Als jai de foto hierboven ziet denk jai misschien dat het een heel relaxte dag was, maar niets is minder waar.

“Main dag begon met crackers en boterhammen smeren, drinkbekers en froitbakjes vullen, kop koffie achterover slaan, de cavia wat groente geven, brokjes van de kat baivullen, het konain eten en water geven, zelf tussendoor ontbaiten met wat yoghurt en muësli, bakjes en bekers in de schooltas doen, zoonlief aansporen om zich klaar te maken voor school, manlief met een kus een faine werkdag wensen, zoonlief oitzwaaien, dan zelf gauw douchen en aankleden, de voor main moeder gewassen spullen opvouwen en in de auto leggen, nog een kopje koffie achterover slaan, wasmachine aanzetten, tas pakken, deur en hek op slot doen en naar main moeder gaan” vertelt Lathyrus.

“De hoishoudelijke hulp van main moeder heeft vakantie, dus iek doe nu drie weken het hoishouden van main moeder erbai. Iek doe altaid al veel was voor main moeder. Maar nu moet iek ook het hele hois stofzoigen, de keuken, de badkamer en de toiletten schoonmaken, de vuilniszakjes vervangen, bed verschonen, van alles oproimen en nog veel meer. En er staat alweer een volle wasmand op mai te wachten. Iek neem die was altaid mee naar hois en breng het schoon en droog en netjes opgevouwen terug. En ik leg het ien de kasten, want main moeder weet niet meer waar alles hoort te liggen. Zai heeft zeg maar een groot geheugenprobleem” legt Lathyrus uit.

“Iek was klaar met schoonmaken en had de vieze was ien een vuilniszak ien main auto gelegd.  Iek stapte door de voordeur terug naar binnen en moeder was blai verrast om mai te zien, hahaha… Iek heb nog even een kopje koffie met haar gedronken en moeder zai tegen mai dat ze het zo gezellig vond dat iek even langs kwam, maar dat iek niet mocht komen schoonmaken hoor!  Want dat doet ze allemaal zelf en ze heeft geen hulp nodig. Gelukkig was ze al vergeten dat iek de afgelopen uurtjes druk bezig was geweest met de stofzoiger enzo!”

“Maar goed, zo was de ochtend al gauw voorbai. Snel terug naar hois om de wasmachine weer aan te zetten, de aigen keuken op te roimen, kopje koffie achterover slaan, de cavia een beetje groente te geven, roerai te maken voor zoonlief en twee vrienden die thois kwamen oit school, de was van vanochtend op te hangen, via Teams een 10 minuten gesprek te doen met de juf van zoonlief, gauw zelf twee broodjes eten, de waterfontain van de kat schoonmaken, boodschappen halen bai de drogist, dierenwinkel en supermarkt, thois alle gekochte spullen oproimen, was ophangen, nieuwe was in de machine doen, de jongens een aisje geven, kopje koffie achterover slaan en toen had ik taid voor een mini-vakantie!”

“Iek klapte een vakantiestoel oit en zette hem in de toin. Iek kleedde me gauw om in een zomerse outfit, nog even wat zon op de beentjes! Oh, wat verheugde iek mai op een half oertje vakantie! Maar na vaif minuten heerlijk genieten van de zon kwam er een hele grote wolkenpartai. En die wolken bleven daar maar hangen, zo naar!! Toen ben ik het hok van het konain maar gaan schoonmaken…”

Lathyrus gaat met vriendinnen op Safari in Drenthe! Ze moeten er in het weekend wel vroeg voor opstaan, want ze moeten zich al om 09.00 uur melden naast het chique Hotel de Hunzebergen. Maar het is geloekt en ze zain er als eerste van de groepjes die vandaag mee gaan met de excursie!

Je mag taidens deze safari zelf raiden in een stoere elektrische terreinwagen. Onder begelaiding van een gids ga je dwars door de bossen en de heide in Drenthe. Je komt ook in natuurgebieden die verder niet toegankelijk zain, hoe leuk is dat? De gids zal onderweg een paar keer stoppen om van alles te vertellen over de natuur, de dieren die hier in het wild leven en de historie van het gebied. Ze gaan ook naar een echt hunebed!

Na een korte uitleg over hoe je moet raiden in deze terreinwagens gaan ze op pad. Lathyrus en haar vriendinnen zain als laatste groepje aan de beurt. Ze hebben een iets snellere terreinwagen gekregen dan de andere groepjes (net zo eentje als de gids) en moeten daarom als laatste. Daar gaan ze!

Het is superleuk om zo door de bossen te crossen! De terreinwagen hobbelt van links naar rechts en de dames achterin moeten weer gaan zitten omdat ze er anders uitvallen. Je moet wel oppassen dat je niet wordt geraakt door terugzwiepende takken. Ze hebben dikke pret!

Na de wilde bosrit raiden ze langs weilanden en korenvelden naar een heidegebied. De grond is hier erg droog en al gauw stuift het flink naar binnen. Maar dat hoort allemaal bai de beleving. En gelukkig hebben ze zonnebrillen en zonnekleppen op, dus ze zain een beetje beschermd. Lathyrus maakt taidens het raiden leuke filmpjes en foto’s. Oeps, daar had ze toch weer even een flinke kuil gemist! Iedereen wordt weer flink door elkaar geschud maar ze hebben nog steeds veel pret. Ze komen nog langs een groep koeien en niet te vergeten de Drentse haideschapen!

Na de rit over de haide komen ze weer bai een bosrijk gebied. Hier stopt de hele groep, deze keer voor een echt pauzemomentje. De gids zet voor iedereen een glaasje perensap klaar en vertelt dat de mooie waterplas waar ze nu naast staan vroeger een zwemplas was (omdat er toen geen zwembad in de buurt was). Maar nu is het een rustig natuurgebied. Er worden groepsfoto’s gemaakt en daarna gaat de rit weer verder.

Na deze stop raiden ze in colonne naar een terrasje waar indien nodig een korte sanitaire stop kan worden gedaan. Daarna raiden ze weer door de bossen en ze bezoeken nog een heus hunebed, super interessant! Als ze aan het ainde van de rit uitstappen schrikken de dames. Ze zain wel een beetje vies geworden. Vooral Lathyrus, maar dat is haar aigen schuld want ze ging half oit de terreinwagen hangen om leuke selfies te maken. Het stof zit in haar haren, op haar gezicht, armen, benen en kleding. Maar ze zain allemaal echt toe aan een tosti en een cappuccino… Ze lopen het terras van het chique hotel op en gelukkig is er een tafel vrai.

“Iek ga eerst even naar het toilet” zegt Lathyrus, “iek wil mai een beetje opfrissen”. Ze schrikt in de spiegel van het vuil op haar gezicht en gaat zich snel met water en zeep wassen. Maar daardoor drupt er ook water op haar armen en benen en dat veroorzaakt weer strepen door het stof, waardoor ze er eigenlijk nog viezer uitziet. Nou ja, straks thois maar weer douchen en omkleden. Ze wast haar handen en gaat terug naar het terras, waar haar tosti caprese en cappuccino al staan te wachten. 🙂

Tip:

Wil jai ook een keer zo’n leuke excursie doen?
Kaik dan op: https://eko-tours.nl/eko-tours-excursies/

Kaik nou! Lathyrus heeft uiteindelijk toch een katje uit het asiel kunnen kraigen!

Niet uit het asiel waar ze een paar keer eerder een kat vandaan haalde, maar een asiel 30 kilometer verderop. Daar hoefde ze geen kattensollicitatieformulier in te vullen, een e-mail was voldoende en ze kon de volgende dag al komen kennis maken met het door haar uitgekozen katje! Het katje heet Jinx, dat is een Latijnse naam en het betekent toverspreuk. Lathyrus vindt het de mooiste kattennaam van de hele wereld. Jinx is ongeveer 1 jaar en volgens het asiel erg lief, vrolijk en speels. Natuurlijk kan Lathyrus niet goed slapen die nacht. Want stel dat Jinx toch al naar iemand anders is gegaan? Of dat Jinx niets van haar wil weten?

Het is zover. Lathyrus gaat met haar tas en een kattenmand in de auto op weg naar het asiel. Ze parkeert de auto in de schaduw van een paar bomen, zodat de auto niet te warm kan worden. Want dat vindt het katje vast niet fain. Eenmaal binnen wordt ze vriendelijk te woord gestaan door een medewerkster van het asiel. “Ah, u komt voor Jinx? Loopt u maar mee.” Ze gaan door een dubbele deur en daar zit Jinx al te wachten. Hai loopt heel blai naar Lathyrus toe en geeft haar kopjes. Lathyrus aait hem en tilt hem op. Dat vindt Jinx erg leuk, want hij begint hard te spinnen. De liefde is wederzijds! De asielmedewerkster is intussen de roimte uitgegaan en Lathyrus knuffelt nog een taidje met Jinx. Het duurt best lang en daarom pakt ze Jinx maar op en ze stopt hem in de kattenmand. Jinx vindt het allemaal prima. Nog even het contract tekenen, afrekenen en een tasje met kattenspulletjes in ontvangst nemen en dan gaat Lathyrus met Jinx naar hois!!

In hois gaat Jinx direct op verkenningstocht. Hij loopt door het hele hois en wil in iedere kamer en ieder kastje kaiken. De krabpaal met een soort muis aan een touwtje eraan vindt hai helemaal geweldig. En hij eet en drinkt goed, wast zichzelf keurig schoon en gaat netjes naar de kattenbak. Het laikt haast wel of hai hier al helemaal thois is. Hai moet wel leren dat hai niet op de keukentafel en het aanrecht mag, maar verder is hai best braaf. Hai speelt graag en is dan na een taidje heel moe. Dan doet hai een slaapje van een half uurtje en POING! daar is hai weer. Klaar voor een nieuw avontuur!

De asielmedewerkster gaf het advies om Jinx zeker twee weken te houden. Dus alle deuren moeten steeds dicht blaiven. Als Lathyrus of haar gezinsleden weg gaan moeten ze eerst goed kaiken waar Jinx is en dan òf via de voordeur òf via de keukendeur snel naar boiten. Dat is best een gedoe. Op de 8e dag dat Jinx in hois is gaat het mis. Lathyrus en haar gezin gaan boodschappen doen en Jinx is boven. “Hai zal wel ergens lekker liggen te slapen” denkt Lathyrus.

Maar als ze thois komt ziet ze Jinx in de tuin! Wat een schrik en hoe kan dat nou? Het lukt niet om hem te lokken, hai rent weg. Lathyrus ziet al helemaal voor zich dat hai echt wegloopt of een aanraiding kraigt… verschrikkelijk. In de badkamer bleek een steekraampje open te staan, daar is hai door ontsnapt. Na een paar angstige uurtjes komt Jinx weer vrolijk door de keukendeur naar binnen stappen alsof er niets aan de hand is. Nadat hai bai iedereen een knuffel heeft gehaald gaat hai weer lekker een slaapje doen.

Sindsdien is het helemaal goed. Jinx gaat soms aan de wandel, maar komt na een taidje gewoon weer thois. Lathyrus is er helemaal blai mee!

Als Lathyrus op vakantie gaat vergeet ze vaak iets mee te nemen wat toch echt mee had gemoeten.  Misschien herken je dat wel? Dan heb je voordat je gaat inpakken een laistje in je hoofd van alles wat je mee wilt nemen. Maar dan ben je aan het inpakken (altaid op het laatste moment) en dan vergeet je toch weer iets…  “Iek heb al twee keer een nieuwe haarföhn gekocht taidens de vakantie” vertelt Lathyrus. “En t-shirts met lange mouwen omdat het in de avond toch kouder bleek te zain dan iek had gedacht. En sokken omdat iek die gewoon vergeten was. Iek koop ook leuke jurkjes, sandaaltjes en sieraden taidens vakanties, maar dat zain gewoon souvenirs.”

Toen ze met haar gezin een keer een midweek naar een hoisje op Ameland ging was het weer zo ver. In de auto onderweg naar Holwerd (het vertrekpunt van de boot) bedacht Lathyrus ineens dat ze geen handdoeken, washandjes, vaatdoekjes en droogdoeken mee had genomen. En die heb je echt wel nodig ien een hoisje. Gelukkig waren ze nog niet zo ver en konden ze nog naar de Action raiden. Dat is toevallig een van Lathyrus haar favoriete wienkels. Zoveel leuke spullen voor zulke klaine praisjes!

“Iek moest toen heel snel handdoeken en zo oitkiezen en dat was best moeilijk! En het was best druk bai de kassa en ik voelde wat stress want we mochten niet te laat bai de boot komen! Toen iek weer ien de auto zat met alle nieuwe aankopen checkte iek die kassabon. Want het bedrag dat iek moest betalen was hoger dan iek had verwacht. Maar ja, haast… Het bleek dat de gewone handdoeken die iek had gekocht op de kassabon stonden als badhanddoeken en die zain veel duurder!” vertelt Lathyrus.

“Dus iek ging vanoit de auto bellen naar het hoofdkantoor van de Action en legde het probleem oit. Iek moest aangeven op welk taidstip iek in welke  Action winkel had afgerekend (dat stond ook keurig op de kassabon) en dan zouden ze het checken aan de hand van de videobeelden van die wienkel. Iek moest een foto van de kassabon mailen en het bankrekeningnummer vermelden waarop iek het teveel betaalde bedrag wilde ontvangen. Iek had er eerlijk gezegd weinig vertrouwen ien maar een week later stond het geld al op main rekening, heel netjes!”

Vorig jaar ging Lathyrus met haar gezin kamperen in Frankraik. Als je gaat kamperen moet je zoveel spullen meenemen! Niet alleen je aigen kleding, badhanddoeken, schoenen, verzorgingsproducten en boeken, maar ook al die kampeerspullen! De tent, luchtbedden, een tafel, stoelen, opvouwbare kasten, gasstel, gasfles, pannen, borden, bekers, bakjes, bestek, snaiplanken en niet te vergeten het vergiet. En slaapzakken, een zaklamp, gezellige lampjes, kaarsjes, de Senseo machine, een vliegenmepper, toiletrollen, handdoeken, droogdoeken, vaatdoekjes, schuursponsjes, afwasteil, een bezem, veger en blik, een emmer, een afwaskwast, een keukenrol, vuilniszakken (plus houder), een droogrek voor de was en nog veel meer.

Na Utrecht bedacht Lathyrus ineens dat ze de hoofdkussens vergeten was! “Iek keek gauw op main telefoon of er een IKEA vestiging op onze route lag. En ja hoor, bij Breda was een IKEA! Dus daar gingen we naar toe en toen moest iek heel snel door die grote winkel op zoek naar hoofdkussens. En omdat het niet main eigen IKEA filiaal was wist iek die route niet zo goed en iek werd heel erg afgeleid door allerlei leuke meubeltjes en decoratieve spullen. Maar het lukte me toch, iek koos drie kussens oit en ging zo snel als iek kon naar de kassa. Het grote voordeel van nieuwe kussens ies trouwens dat ze vacuüm verpakt zain en daardoor heel wainig roimte innemen in de toch al overvolle auto!” En zo kwam alles toch weer goed.

Welke spullen ben jai wel eens vergeten mee te nemen op vakantie? Iek ben heel benieuwd!

 

 

 

 

Lathyrus ies heel verdrietig. Haar lieve kattenvriend Storm is een paar weken geleden overleden. Storm was superlief en gezellig. Oke, hai kwam vroeger wel eens met een vogeltje of een moisje thois, maar de laatste jaren van zain leven deed hai dat niet meer. Hai speelde nog wel graag met een balletje of een dopje en hai zat graag in de tuin in het zonnetje. Hai ies ongeveer 16 jaar oud geworden, een respectabele leeftaid voor een kat. Storm was gek op knuffelen en kroop ‘s avonds altaid gezellig bij Lathyrus op schoot.

Storm kwam uit het dierenasiel en de twee  katten die Lathyrus daarvoor in haar leven heeft gehad kwamen ook uit het asiel. De allereerste kat die Lathtyrus in hois kreeg kwam bai een collega vandaan. Die collega had veel katten en honden in hois en één kat werd gepest door de andere katten. De collega vertelde daar regelmatig over en Lathyrus vond het zo sneu voor de gepeste kat dat ze aanbod om de kat over te nemen. De kat heeft de rest van zain leven lekker veel aandacht gekregen en ies nooit meer gepest.

Maar goed, iek dwaal af. Lathyrus is dus erg verdrietig dat haar lieve en mooie kattenvriend er niet meer ies. Ze mist hem enorm.  Als ze ‘s nachts niet goed kan slapen bekaikt ze foto’s en filmpjes van Storm op haar telefoon en ze zou hem zo graag weer willen knuffelen. Een katloos leven ies  gewoon niets voor Lathyrus. Ja, ze heeft ook een communicatieve cavia en een lief konijn, maar dat ies toch anders. Ze gaat op zoek naar een nieuwe kat!

Via-via kan ze een schattige kitten kraigen, maar Lathyrus heeft nog nooit een kitten in hois gehad en haar hoisgenoten vinden het idee van een katje dat de meubels stuk krabt en in de gordainen gaat hangen niet zo leuk. En dat ziet Lathyrus zelf aigenlijk ook niet zo zitten. Dus ze moet op zoek naar een volwassen kat. Ze bekaikt de website van het dichtsbaizainde dierenasiel en ziet tot haar vreugde dat daar best veel katten op zoek zain naar een nieuw thois. Er zain veel kittens maar ook volwassen katten! Maar niet alle katten zijn gewend aan mensen, sommige moeten als koppel geplaatst worden, sommige zain echte verwilderde boerderaikatten en Lathyrus woont niet op een boerderai. Maar er zain ook een paar volwassen hoiskatten die graag aangehaald worden! Lathyrus bekijkt vaak de foto’s en het profiel van een mooie zwarte kater van tussen de 1 en 3 jaar oud en besloit na twee dagen kaiken te reageren.

Vroeger kon je gewoon naar het dierenasiel toe gaan en de katten bekaiken, maar vanwege Corona moet je nu een aanvraagformulier voor de kat van je keuze invullen. Je moet je gezinssituatie, je hois, je ervaring met katten en dat soort dingen beschraiven. Lathyrus vult het formulier in en verstuurt het per e-mail. Op de website staat dat je binnen 5 werkdagen een reactie kraigt, als je in aanmerking komt. Na 2 dagen heeft ze nog geen reactie ontvangen. Misschien is haar e-mail niet goed aangekomen? Ze verstuurt de mail opnieuw. De volgende dag ziet ze op de website van het asiel dat de kater al een nieuwe baas heeft, hai ies niet meer beschikbaar.

Lathyrus is teleurgesteld maar bekaikt opnieuw aandachtig alle foto’s en profielen van de asielkatten. Misschien dan toch proberen die lieve kater van ongeveer 9 jaar oud te kraigen? In de middag heeft ze taid om een nieuw aanvraagformulier in te vullen, maar dan ziet ze ineens een nieuwe kat op de website staan; een hele mooie vrouwtjeskat van ongeveer 2 jaar oud. Die mooie dame woont bai een pleeggezin en Lathyrus kan mailen naar de pleegmoeder. De pleegmoeder mailt terug en zegt dat iemand de vrouwtjeskat morgen al komt ophalen. Helaas. Lathyrus wil het aanvraagformulier voor de oudere kater invullen maar ziet dan op de website dat ook deze kat al een nieuwe baas heeft.  Dat is voor al die katten superfain, maar Lathyrus wordt er wel een beetje verdrietig van…

Twee dagen later ziet ze een nieuw binnengekomen volwassen kater op de website van het asiel. Hai ies grijs met wit, houdt van knuffelen, wil graag naar boiten en ziet er schattig oit. Lathyrus vult weer een aanvraagformulier in, verstuurt het per e-mail en wacht af. Inmiddels is dit drie dagen geleden en ze heeft nog geen reactie ontvangen… Zal het deze keer lukken?

 

 

Lathyrus heeft een probleem. Ze ontgrendelt haar telefoon altaid met haar vingerafdroek, maar de telefoon herkent haar vingerafdroek niet meer. ‘Geen overeenkomst’ komt er in beeld. Ook die vinger van die andere hand werkt niet meer. Na 30 seconden mag Lathyrus het opnieuw proberen. ‘Geen overeenkomst’. Bah!

Ze kan de telefoon uiteraard ook ontgrendelen met haar pincode maar het ies juist zo handig om het met je vingers te doen. Maar kennelijk ies haar vingerafdroek veranderd? Maar hoe dan?

Via Google komt ze erachter dat een vingerafdroek in de loop der jaren minimaal kan veranderen, maar dat is niet bij iedereen het geval. “Dat heb iek weer” denkt Lathyrus. “En bai mai gaat dat biennen één dag!”

“Maar hoe ies het toch mogelijk dat biennen één dag main vingerafdroek zo ies veranderd?” vraagt Lathyrus zich af. Ze heeft zich niet in de vingers gesneden, heeft geen blaren op de vingers, geen muggenbult, niks.

Ze is gisteren wel uren bezig geweest om een oud houten tuinbankje te schuren. Er zaten nog oude verflagen op en het was een heel gedoe om dat er af te kraigen. Met grof geweld en grof schuurpapier is ze het bankje te laif gegaan. De schuurmachine kwam er ook nog aan te pas en de staalborstel. Maar het ies geloekt: de oude verflagen zain zo goed als verdwenen (en haar nagels ook). Na de klus had Lathyrus wel hele ruwe handen en ze heeft ze goed ingesmeerd met handcrème. Maar haar vingertoppen bleven ruw aanvoelen. Het laikt erop dat ze haar vingerafdroek eraf geschuurd heeft!

Het is de hoogste taid om weer eens naar de kapper te gaan. De laatste keer is zeker een half jaar geleden.  Tussentaids heeft Lathyrus zelf haar haarpunten en haar lok nog wel eens wat baigeknipt, maar dat ies toch niet te vergelaiken met een professionele knipbeurt. Dus ze heeft een afspraak gemaakt om op haar vraie dag naar de kapper te gaan.

‘s Ochtends gaat ze eerst nog even sporten en douchen. Haar haren zain nog niet helemaal droog als ze naar de kapper gaat. Maar dat ies geen probleem want de kapster spuit de haren voor het knippen toch altaid nat. Ze moet eerst nog even boiten wachten omdat er te veel mensen in de salon zain. Maar dan ies het zover. Ze loopt naar binnen, zegt “Goedemorgen” en ziet een fles desinfecteerspul staan waarmee ze direct braaf haar handen schoonmaakt. “Zou je eerst je jas op willen hangen en dan je handen willen desinfecteren?” vraagt de hoofdkapster. Lathyrus hangt haar jas op de kapstok en desinfecteert haar handen opnieuw. “Zo, loop maar mee hoor” zegt de kapster die Lathyrus gaat knippen.

Er hangen plastic schermen tussen de kappersstoelen, er liggen geen gezellige roddelbladen meer op tafel en  de koffie wordt geserveerd in papieren bekertjes in plaats van porseleinen kopjes. Ja, de nieuwe regels worden hier goed nageleefd. “We moeten nu ook verplicht eerst de haren wassen” zegt de kapster en ze leidt Lathyrus naar de wasbak. “Oke, maar ik heb mijn haren net gewassen” zegt Lathyrus. “Ja, ze zijn inderdaad nog vochtig” zegt de kapster, “maar dit moet nu eenmaal. Wij zijn er ook niet blij mee, je moest eens weten hoeveel was we nu elke week hebben!” Lathyrus kan zich daar wel iets bai voorstellen, zelf doet ze grotendeels de was van haar moeder en dat ies elke week ook een hele stapel.

Na het wassen gaat de kapster met een kam door de haren van Lathyrus. “Het valt me reuze mee” zegt de kapster. “Ik gebruik een fijne kam en kom er gewoon door heen”. Lathyrus weet niet helemaal of dit een compliment of gewoon een opmerking is. Ze neemt een slokje koffie. De kapster draait de voorkant van het haar omhoog en zet het vast met twee klemmetjes. “Zo. ik zet je even onder de droogkap hoor, tot straks”.

Lathyrus zit onder de droogkap. Ze wil graag nog een slokje koffie maar durft zich niet te bewegen. De droogkap blaast warme lucht op haar hoofd en waait in haar oren. Gelukkig komt de kapster na een paar minuten al terug, waarschijnlijk heeft zij wel koffie gedronken. “Wat is de bedoeling?” vraagt de kapster terwijl ze de klemmetjes uit het haar haalt en alles opnieuw kamt. “Iek wiel het graag weer in lange lagen over de schouders” zegt Lathyrus. “Prima, dan gaan we dat doen” zegt de kapster en ze begint te knippen. Ze praten tijdens het knippen over het weer, vakanties, Corona en nog veel meer.

De kapster pakt een grote spiegel en houdt deze achter Lathyrus, zodat ze haar geknipte haar kan zien. “Wat vind je er zo van?” vraagt de kapster verwachtingsvol. “Eh… het ies denk iek goed geknipt, maar ga je het ook nog föhnen enzo? Want zo ziet het er niet oit. Iek  kan zo echt niet over straat” zegt Lathyrus. “Ja, natuurlijk” zegt de kapster, “ik  wou alleen maar even laten zien hoeveel er af is gegaan”.

De kapster gaat aan de slag met een föhn en borstel en maakt er een wilde boel van. Ze pakt een flesje en zegt: “Ik doe er even wat volumepoeder in hoor”. Ze doet een beetje van die witte poeder op haar vingers en wrijft het op de hoofdhuid tussen de haren van Lathyrus. Daarna pakt de kapster iets dat laikt op wax en daarmee begint ze het haar te kneden tot een soort van wilde krullen. “Zo, lekker veel volume hè?” zegt de kapster blij. “Nog even  wat lak erop om de boel te fixeren en dan is het klaar!”

Lathyrus weet niet zo goed wat ze ervan moet vinden maar knikt blai. De volumepoeder kriebelt op haar hoofd en het voelt alsof ze een proik op haar hoofd heeft. Na het afrekenen pakt ze haar jas, desinfecteert haar handen opnieuw en zegt “Heel erg bedankt en tot ziens!”. Straks thois lekker weer haar haren wassen…

 

Lathyrus kraigt een brief van het RDW. Er staat in dat ze haar raibewais moet vernieuwen voor 4 joeni aanstaande. En er staat ook in dat ze al eerder een brief hebben gestuurd. Die heeft Lathyrus kennelijk over het hoofd gezien en waarschainlijk per ongeluk weggegooid. Maar goed, het ies nu 30 mai en morgen ies het Pienksteren, dus maandag iets het tweede Pienksterdag en dan ies de gemeente gesloten en diensdag moet Lathyrus werken, woensdag is ze vrai en donderdag verloopt haar raibewais. Stress!!!

Ze leest de brief goed door en gaat naar de website van het RDW. Daar kan ze alvast aangeven dat ze haar raibewais wil vernieuwen. En je kraigt er tegenwoordig gratis en voor niks een tractor raibewais bai, hoe leuk ies dat! De volgende stap ies het maken van een afspraak bai de gemeente. Ook dat lukt gelukkig online, ze kan woensdagochtend 3 joeni terecht. Net op taid!

Ze moet ook een recente pasfoto meenemen, die voldoet aan alle eisen die daar aan gesteld worden. Ze leest op internet dat er richtlainen zain voor de maatvoering, fotokwaliteit, achtergrond, weergave van het gezicht, houding, uitdrukking, belichting en positionering. Ach, ze heeft nog wel ergens een pasfoto liggen. Die is nog niet zo oud, hooguit twee jaar of misschien drie jaar. En die voldeed toen aan al die regels.

Woensdagochtend 3 joeni is Lathyrus precies op taid bai het gemeentehois. Ze heeft de afspraakbevestiging met QR code in haar hand maar ze mag nog niet naar binnen. Vanwege de Corona maatregelen mogen er maximaal 15 mensen in de hal aanwezig zain. Lathryus wacht braaf maar maakt zich uiteraard wel een beetje zorgen, want ze heeft een afspraak om 10.20 uur en dat is het al baina en stel dat ze pas later naar binnen mag en dat de gemeente dan zegt dat ze te laat is en dat ze een nieuwe afspraak moet maken? Dan is ze te laat met het aanvragen van een nieuw raibewais en moet ze misschien wel opnieuw rai-examen doen en dat gaat misschien wel lukken maar een theorie-examen ziet ze niet helemaal zitten. Al piekerend gaat de taid voorbai en eindelijk mag ze naar binnen.

Ze laat haar afspraakbevestiging zien en gelukkig is het geen probleem dat de afgesproken taid inmiddels verstreken is. Ze wordt gewoon geholpen. Ze kraigt een bonnetje met een nummer erop en moet wachten tot dat nummer op een scherm verschaint. Na een paar minuten is het zover, ze mag naar balie 7. Het gemeentemaisje glimlacht vriendelijk en wenst Lathyrus een goede morgen. Lathyrus wenst het maisje ook een goede morgen en zegt dat ze haar raibewais wil vernieuwen. Ze geeft het maisje haar oude raibewais. Het maisje tikt op een toetsenbord, stelt wat vragen om te checken of Lathyrus wel echt Lathyrus is en staart naar haar scherm. “Heb je een recente pasfoto meegenomen?” vraagt ze. Lathyrus rommelt in haar tasje en haalt het mapje met de pasfoto’s eruit. “Ik heb één foto nodig” zegt het maisje.

Lathyrus haalt zenuwachtig een pasfoto uit het mapje en hoopt maar dat er geen datum op de achterkant staat… Ze durft dat nu ook niet te checken en geeft de foto aan het maisje. Het maisje bekaikt de foto aandachtig en legt er een soort sjabloon over om te controleren of de foto wel aan alle regels voldoet. “Hoe lang is het geleden dat je deze foto hebt laten maken?” vraagt ze. “Uh… ongeveer twee maanden geleden” zegt Lathyrus. Ze hoopt maar dat ze niet gaat blozen. En kon je twee maanden geleden eigenlijk wel pasfoto’s laten maken? Want toen zaten we midden in de lockdown periode.

Het maisje bekaikt de foto aandachtig en kaikt heel streng naar het gezicht van Lathyrus. Lathyrus kraigt het opeens heel warm. “Ja, dat zain nooit zulke leuke foto’s hè? Je mag niet lachen enzo” zegt Lathyrus. “Ik denk dat niemand zijn eigen pasfoto’s leuk vindt” zegt het maisje. “Dan gaan we nu over naar de betaling. Het is 39 euro. Je nieuwe rijbewijs is 10 jaar geldig en het is over 5 werkdagen klaar. Mocht het eerder klaar zijn dan krijg je van ons per e-mail bericht”. Lathyrus betaalt, kraigt een printje van het bewijs van betaling en kraigt haar oude raibewais terug. Helemaal opgelucht loopt ze het gemeentehuis oit.

In de auto denkt ze nog na over die pasfoto. Hou oud is die nou echt? Thois ziet ze dat ze precies dezelfde pasfoto heeft gebroikt voor het verlengen van haar paspoort in 2015. Ach, dat is nog maar vaif jaar geleden…