Author: Christa Rust

Lathyrus is weer druk aan het werk vanuit hois. Op zich is thois werken wel fain omdat je zonder afleiding veel werk kunt verzetten. Alhoewel, helemaal zonder afleiding is het niet… De kat wil vaak naar buiten (Maaauuuw!!) en even later weer naar binnen (Maaauuuw!!). Ook de cavia laat regelmatig van zich horen. Hij kan onder andere tevreden knorren,  gezellig piepen, zachte prrrrr geluidjes maken en enthousiast fluiten. “Ja, hai is erg communicatief!” zegt Lathyrus.

Maar goed, er moet vandaag werd hard worden gewerkt. Er staan ook weer diverse Teams Meetings in de agenda. Jai weet wel, met je headset op en de camera aan via je laptop vergaderen. Lathyrus zit weer in zo’n vergadering en de cavia begint ondertussen enthousiast aan de tralies van zijn kooi te knagen. Waarschainlijk wil hai aandacht of wat groente om te eten. Er gebeuren wel vaker bijzondere dingen taidens een Teams Meeting. Zo was ze laatst met een collega in gesprek terwijl zain vrouw echter hem de was op een droogrekje hing. Een andere  collega nam haar peuter even op schoot taidens een overleg.  Tja, we zain nu eenmaal niet op kantoor! Lathyrus besloit de cavia te negeren en concentreert zich op de vergadering.

Op een gegeven moment vraagt één van de collega’s of er bai Lathyrus in hois of bai de buren misschien wordt geklust. “Ik hoor steeds een soort boormachine op de achtergrond!” zegt de collega. “Nee, dat ies main cavia” zegt Lathyrus, “hai wiel wat eten of aandacht”. “Een cavia? Wat schattig!” zegt de collega. Een andere collega bromt zachtjes “Cavia’s zijn echt stomme stinkbeesten…” maar Lathyrus hoort het wel. Ze besloit de cavia uit zain hokje te halen om hem voor de camera te kunnen laten zien. Moet kunnen!

“Kaik, dit ies main cavia!” zegt ze enthousiast als ze weer voor de camera zit. “Hai ies erg communicatief!” Eén collega reageert positief en zegt dat ze de caiva echt heel schattig vindt. De andere collega’s lachen een beetje en de zuurpruim begint hard te zuchten.  Lathyrus zet de cavia maar weer in het hok, geeft hem een knuffel en belooft om direct na afloop van de vergadering iets lekkers te geven. Gelukkig is de cavia verder aardig stil…

Lathyrus heeft de gewoonte om voor een wat langere zakelijke autorit altaid een zak zwart-witjes mee te nemen. Je kent ze vast wel, het zain van die heerlijke zoute salmiak snoepjes! Als ze ze vergeet mee te nemen koopt ze onderweg een zak bai een tankstation.

“Die zwart-witjes van Red Band zain main favoriet, ien een puntzak. Dat ziet er gezellig oit maar ies wel vreselijk onhandig in die auto. Want iek pak dan snel een paar snoepjes en dan grabbel iek ien die poentzak en dan kan iek hem niet goed sloiten en dan valt die zak om en dan liegt die vloer van de hoerauto weer vol zwart-witjes…” verzucht Lathyrus.

Maar ze heeft er iets op gevonden: ze hevelt de snoepjes over in een hersloitbare plastic diepvrieszak! Echt ideaal. Lathyrus vertelt enthousiast: “Jai zet die zak met zwart-witjes op je schoot, maakt hem met één hand open, haalt er een handvol zwart-witjes uit, stopt deze in je mond, sloit de zak weer en zet hem ien het opbergvakje tussen de stoelen. En als de zak dan toch omvalt ies er geen probleem want die snoepjes kunnen er niet oit vallen.”

“Zwart-witjes zain het lekkerst als jai een stuk of tien tegelijk in jouw mond laat vallen. Dat maakt een soort ratelend geloid, heel gezellig. Nadeel ies wel dat jai dan een taidje telefonisch onbereikbaar bent, want met die wangen vol zwart-witjes ben jai niet goed verstaanbaar” vertelt Lathyrus verder. De hersloitbare plastic zak vol zwart-witjes levert wel eens verbaasde, nieuwsgierige en zelfs afkeurende blikken op. Bijvoorbeeld als Lathyrus voor een rood verkeerslicht net een handvol snoepjes uit het zakje haalt en opeet. “Die mensen denken dan misschien dat iek rare pillen neem, maar iedereen kan toch zien dat dit gewoon zwart-witjes zain? ”

Bai een tankstation onderweg waren een keer geen zwart-witjes te koop. Het humeur van Lathyrus daalde direct tot het vriespunt. Ze vroeg de jongen achter de balie hoopvol of er misschien nog zwart-witjes in het magazijn lagen. “Nee, alles wat we hebben ligt hier in de schappen. Zijn er geen zwart-witjes meer? Wat vreselijk. Ik begrijp je helemaal, ik heb zelf ook een salmiakverslaving. Ik zal je even helpen zoeken naar een alternatief.” Hij gaf Lathyrus een rolletje Lakrisol. “Ja, het is natuurlijk niet hetzelfde maar misschien kun je hier toch even mee vooruit…” zei hij heel begripvol. De smaakervaring was inderdaad heel anders maar haar humeur knapte er toch van op!

Lathyrus werkt vanuit hois. Ze heeft een vraie dag, maar ze heeft een afspraak gemaakt om een consultant van het bedraif waar zai werkt te interviewen. En voor hem kwam vandaag het beste oit. Nou ja, het maakt Lathyrus niet zoveel oit. Die volle wasmand kan wel even wachten.

Het interview gaat heel goed. De consultant vertelt heel veel en Lathyrus typt zo snel als ze kan mee met het verhaal. Het is de bedoeling dat het verhaal uiteindelijk een blog wordt dat op de bedraifswebsite kan worden geplaatst. En natuurlaik moet er dan ook een post op LinkedIn worden geplaatst ter promotie. En niet te vergeten: ook alle collega’s moeten worden geïnformeerd als het blog online staat. En daarbij moet Lathyrus iedereen vriendelijk vragen om mee te helpen het blog te promoten door de post op LinkedIn te liken en/of te delen.

Maar zover is het nog lang niet. Om enige structuur aan het verhaal te geven bespreken ze eerst wat de boodschap zou moeten zain van het verhaal, wat moet blaiven hangen bai de lezers als ze het blog hebben gelezen. En uiteraard moet het verhaal zelf een inlaiding, kern en slot hebben. Lathyrus kan heel snel typen, maar het is eerlijk gezegd wel onleesbaar. Haar vingers vliegen over het toetsenbord in een poging de consultant bai te houden. Maar zelfs een spellingchecker zou hier niks meer van kunnen maken. Gelukkig heeft ze een goed geheugen, dat helpt altaid om alle typefouten om te zetten in een leesbaar verhaal.

Het interview is afgelopen en Lathyrus begint direct met de oitwerking. Het zit nu allemaal nog vers in haar hoofd en dan is het maar weer klaar. Ze is echt blai dat ze goed heeft onthouden wat de consultant allemaal vertelde. Na een uurtje werk en nog een paar keer goed doorlezen en klaine dingen aanpassen is ze al best tevreden met het resultaat. Ze mailt de oitwerking naar de consultant en vraagt hem om het verhaal nog even goed door te lezen en eventueel nog aan te passen waar nodig.

Ze wil afsloiten, want ze is tenslotte vrai vandaag. Hé, wat is dat? Een foutmelding vanuit de OneDrive, dat recente bestanden niet goed konden worden geüpload. Bah, wat moet ze daar nu weer mee? Alle waizigingen zain niet opgeslagen, alle werk voor niets? Gelukkig staat het bestand in Word nog open. Ze checkt de wifi-verbinding en slaat de goede versie van het bestand op onder een andere naam. Kaiken of het nu wel goed gaat. Ineens kraigt ze een akelig gevoel, heeft ze wel het goede bestand naar de consultant verzonden? Of heeft ze misschien de versie met haar onleesbare aantekeningen naar hem verstuurd?

Ze checkt gauw haar verzonden mail en opent de bailage. En ja hoor, het verkeerde bestand is verzonden… Ze stuurt gauw een nieuw mail naar de consultant, nu met de joiste bailage. De consultant vond het gelukkig wel grappig.

Lathyrus is weer een dagje helemaal alleen op de afdeling. Ze heeft veel werk te doen en wordt door niemand afgeleid dus dat gaat weer prima. Ze drinkt net even een kopje koffie wanneer haar telefoon gaat, het is collega Hans. “Ben jij op kantoor?” vraagt Hans. “Ja, iek ben inderdaad op kantoor, helemaal in main eentje, heel ongezellig maar wel vailig. Kan iek jou misschien ergens mee helpen?” antwoordt Lathyrus.

“Kun jij bij het sleutelkastje dat in de Service Desk ruimte hangt?” vraagt Hans. “Ja, iek kan daar wel bai. Maar iek heb die code niet” zegt Lathyrus. “De laatste 3 cijfers van het oude telefoonnummer van ons kantoor vormen de code” zegt Hans. Lathyrus werkt nog niet zo lang bai het bedraif als Hans en heeft geen idee wat het oude telefoonnummer is. Maar Hans weet het gelukkig. Lathyrus voert de code in en het deurtje gaat open… “Wat leuk ies dit Hans, het lijkt wel een Escape Room opdracht!” zegt Lathyrus enthousiast.

“Zie jij een sleuteltje met daaraan een label gemaakt van een Post-it papiertje?” Ja, die ziet Lathyrus wel. “Pak die sleutel maar en ga ermee naar de gekleurde kastjes achter de plek waar ik vaak zit te werken” zegt Hans. Lathyrus gaat naar de kastjes. “Als het goed is past deze sleutel op het tweede kastje links onderaan.” Lathyrus duwt het sleuteltje in het sleutelgat en draait de sleutel om. “Ja, het ies gelukt Hans! Iek zie een oude laptop in het kastje. En een oplaadsnoer. Moet iek die laptop aan zetten?”

Ze zet haar telefoon op de speaker stand en legt hem op het bureau. Ze pakt de laptop, sluit het oplaadsnoer aan, doet de stekker in een stopcontact en klapt de laptop open. Het duurt even maar dan verschijnt een inlogscherm. “Weet jai het wachtwoord Hans?” vraagt Lathyrus. “Ja, het wachtwoord is waarschijnlijk Karnemelk123” zegt Hans. Lathyrus voert het wachtwoord in. Het is onjuist… “Oh, dan is het waarschijnlijk Karnemelk1234” zegt Hans. Maar ook dat is onjuist… “Probeer Karnemelk0123 eens” zegt Hans. Ja, dat is het juiste wachtwoord! “Zal iek het wachtwoord ergens voor jou opschraiven?” vraagt Lathyrus. “Nee, dat hoeft niet, ik heb zelf al opgeslagen” zegt Hans.

“Wil je nu programma XYZ voor me opstarten?” vraagt Hans. Lathyrus dubbelklikt op het icoontje. “Hans, er komt een foutmelding dat er geen verbinding mogelijk  ies” zegt Lathyrus. “Oh ja, je moet de laptop wel verbinden met het internet” zegt Hans. Via wifi lukt het niet, dus gaat Lathyrus op zoek naar een vaste internetkabel. Ze kroipt onder het bureau en pakt een kabel. Maar helaas, de laptop kan daarmee nog steeds geen verbinding maken. Ze neemt een slok koude koffie en kijkt om zich heen. Bij haar aigen bureau ligt ook een internetkabel, dus ze neemt de laptop, het oplaadsnoer, haar telefoon en kop koffie mee naar haar eigen werkplek en stopt de kabel in de laptop. Yes, er is verbinding!

“Zou je nu een remote access programma voor me willen opstarten?” vraagt Hans. “Dan kan ik vanaf hier via die laptop in het systeem van klant ABC werken” Lathyrus start het programma op en ziet al snel de muis van Hans over het beeldscherm bewegen en mappen open klikken. “Ik denk dat ik ongeveer een half uurtje bezig ben. Kun jij ervoor zorgen dat de laptop aan blijft? Dan bel ik je wel weer als ik klaar ben. Dan kun jij de laptop weer terug zetten in het kastje en de sleutel terug doen in het sleutelkastje” zegt Hans.

Zo gezegd, zo gedaan. Lathyrus gaat door met haar eigen werk en kijkt af en toe naar de laptop, waarop van alles gebeurt. Ze vindt het fain dat ze haar collega heeft kunnen helpen.  En helemaal via zo’n leuke Escape Room opdracht, dat breekt de dag zo lekker.

In verband met het Corona virus werkt ook Lathyrus grotendeels vanuit hois. Maar soms is het wel handig om naar kantoor te gaan en gelukkig mag dat ook. Het is heerlijk roestig en Lathyrus kan in korte taid een heleboel werk verzetten. Ze beantwoordt en schraift een heleboel e-mails, stemt telefonisch diverse zaken af, print een drukproef die ze goed moet controleren, maakt prachtige spreadsheets, heeft tussendoor een paar online meetings met collega’s en de taid vliegt echt voorbai.

Op kantoor is het wel anders dan anders. Diverse collega’s hebben beeldschermen, headsets en zelfs bureaustoelen opgehaald om thois een goede werkplek in te kunnen richten. En Lathyrus vindt het wel een beetje afzien dat ze geen cappuccino en latte macchiato kan halen. De melk in de koffiemachines op kantoor bederft vrai snel. Omdat er nu toch amper mensen op kantoor zain is besloten de koffievarianten met melk taidelijk niet beschikbaar te stellen. Dan maar twee zakjes van die vieze creamer poeder in de koffie. Dat smaakt voor geen meter, maar koffie zwart is nog viezer vindt Lathyrus.

In de middag heeft ze haar klussen voor vandaag grotendeels af. Ze was zo druk bezig dat ze haar collega’s eigenlijk niet eens miste. Maar ineens beseft ze dat ze daar toch wel heel eenzaam en alleen zit. Niet echt gezellig. Ze herinnert zich dat ze vanochtend in een Teams chat met alle collega’s van de afdeling iets voorbai zag komen over kantoorgeloiden voor thuiswerkers. Even opzoeken…

Ja, ze heeft het gevonden! Het is een link naar een website waar je echte kantoorgeloiden kunt horen en naar wens aanpassen. Je kunt kiezen welke geloiden je wilt horen en deze harder of zachter zetten. Bijvoorbeeld het geloid van de airco, de koffiemachine, de printer, babbelende collega’s, kalmerende typen op een toetsenbord geluiden, een gezellige kantoorklok, kopieermachine en muisklik geloiden!

Natuurlijk is het op kantoor veel gezelliger met echte collega’s, maar zo is het in ieder geval niet zo eng stil meer… Lathyrus voelt zich direct een stuk vrolijker!

Wil jai ook kantoorgeloiden horen bij je thuiswerkplek of eenzame plek op kantoor? Ga dan naar https://mynoise.net/NoiseMachines/openOfficeNoiseGenerator.php

Lathyrus werkt grotendeels vanuit hois en voert veel gesprekken met collega’s via Microsoft Teams. Dat is veel handiger dan gewoon bellen omdat je ook je scherm kunt delen, het gesprek eventueel kunt opnemen en het is sowieso leuk om elkaar even weer te zien!

In de ochtend heeft Lathyrus zo’n videogesprek over een project met een aantal collega’s. De collega’s hebben allemaal al een update op hun laptop gehad en daardoor kunnen zij in Microsoft Teams allemaal leuke achtergrondjes achter hun eigen hoofd in beeld tevoorschijn toveren.

Lathyrus kan dat nog niet. Ze kan haar achtergrond wel blurren maar dat is dan ook het enige. Soms zou ze liever zichzelf willen blurren, maar dat is helaas geen optie. Want wie ziet er nou elke dag stralend uit? Lathyrus in ieder geval niet. En ze vindt het erg saai dat zij niet mee kan doen met de leuke achtergrondjes… bah!

Tussen de middag is het dan eindelijk zover; de update!! Lathyrus kan niet wachten tot de update voltooid is en start vol verwachting haar laptop weer op. Zou zij nu ook die leuke achtergrondjes hebben? Ze belt een collega en zet haar camera aan. Jaaaa, ze kan achtergrondjes kiezen, hoe leuk is dat? De collega heeft het ook net ontdekt en ze hebben dikke pret.

Ze toveren zichzelf in allerlei mooie kamers, in een sprookjeswereld met een kasteel en blauwe vlindertjes, in een Minecraft wereld, in een soort laboratorium met grappige robots, in een ruimte vol ballonnen, in een berglandschap en op een strand (waarbij ze de zonnebrillen opzetten voor het maximale effect). Hier word je toch helemaal vrolijk van? 🙂