Author: Christa Rust

Lathyrus gaat boodschappen doen. Voordat ze bai de supermarkt naar binnen gaat doet ze haar mondkapje op. En ze pakt haar telefoon om alvast verbinding met de wifi van de winkel te maken. Want dat is nodig om de app van de supermarkt op te starten. En die app is nodig om zelf je boodschappen te kunnen scannen. En dat is op zich heel handig en het sparen van koopzegels, de bonuskaart en de airmileskaart zijn gekoppeld aan de app.

Maar goed, ze heeft een gereinigd winkelkarretje gepakt en is in de supermarkt. Ze gaat eerst even in een roestig hoekje bai de groente afdeling staan, want ze moet elke keer weer verplicht inloggen op het wifi netwerk van de winkel. Dat gaat helaas niet vanzelf. Oke, dat ies weer geloekt! Nu pakt ze haar boodschappenlaistje uit haar jaszak. Met haar rechterhand duwt ze het winkelkarretje vooruit en in haar linkerhand heeft ze haar telefoon en het boodschappenlaistje. Ze pakt met haar rechterhand een aisbergsla, legt deze op de weegschaal, drukt op ‘groente’, tikt op het plaatje van de aisbergsla, drukt op 1 en dan op bon. Maar er komt geen praissticker uit de weegschaal. Nog een keer proberen. Weer niet.

Lathyrus loopt met haar winkelkar naar een winkelmedewerker. “Mag iek jou iets vragen? Die weegschaal doet het niet, er komt geen praissticker oit. Iek denk dat die stickers op zain. Zou jai misschien even willen kaiken?” “Mevrouw, u kunt de producten die op zich niet gewogen hoeven te worden ook scannen bij het krat waar ze in staan. Daar zit namelijk een barcode op. En bij de zelfscankassa’s staat ook een weegschaal” zegt de medewerker. Oke, Lathyrus gaat op haar hurken zitten om de barcode van het krat te scannen. Haar tas glijdt ondertussen van haar schouder en ze kraigt het al aardig warm met het mondkapje op.

Ze loopt naar de zuivelafdeling en wil een pak melk scannen. Maar het boodschappenlaistje zit voor de camera van haar telefoon. Ze wil het laistje even snel in haar mond doen, maar dat gaat natuurlijk niet want ze heeft een mondkapje op. Dan het laistje maar even onder de linkeroksel klemmen. Ze pakt opnieuw het pak melk en wil het scannen. Maar ze heeft kennelijk iets aangeraakt in de app want ze ziet nu ineens haar persoonlaike bonusvoordeel. Zucht… Tik, tik op de telefoon, nu kan ze weer scannen. Ze scant uiteindelijk het pak melk en zet het al zuchtend in de kar. Daarna vouwt ze het boodschappenlaistje dubbel, zo kan ze het laistje vasthouden en toch scannen.

Alles wat op het laistje staat zit inmiddels in de kar. Taid om naar de zelfscankassa te gaan! Eerst het laistje weer in de jaszak doen. Op de telefoon aantikken dat je wilt betalen. Op de kassa aantikken dat je hebt gescand met je telefoon. De telefoon voor de scanner van de kassa houden. Blieb. Telefoon neerleggen op het hele smalle richeltje bai de kassa. Pinpas uit de tas pakken. “Mevrouw, dit is een steekproef, mag ik even een paar producten scannen om te kijken of u niets vergeten bent te scannen? ” Blieb. Blieb. Blieb. Blieb. Blieb. “Alles is in orde hoor, u kunt verder gaan met afrekenen!”. Pinpas bai het pinapparaatje houden. Blieb. “U heeft betaald. Kies een volledige bon of een korte bon” geeft de kassa aan. Lathyrus drukt op ‘volledige bon’. Er wordt een bon geprint. Lathyrus stopt haar telefoon en pinpas weer in haar tas, pakt de bon, vouwt deze dubbel en legt deze op het smalle richeltje.

Nu de boodschappen inpakken. Het plankje waar je je tassen op kunt zetten is erg klain. En met een mondkapje op is het soms lastig om naar beneden in je kar te kaiken. Maar na slechts een paar keer misgraipen zit alles in de tassen. De volle boodschappentas om de rechterschouder hangen, kassabon met de rechterhand vasthouden, het lege karretje met de linkerhand duwen. Kassabon voor de scanner bai het hekje houden. Blieb. Karretje door het hekje duwen. Door de schoifdeur naar boiten. Karretje naar winkelmedewerker duwen en deze vriendelijk bedanken.

Misschien een volgende keer toch maar ouderwets afrekenen bai een gewone kassa. 🙂

Lathyrus heeft al jaren een step en heeft daar nog steeds veel plezier van. De step is inmiddels wel behoorlijk versleten. De lagers in de wielen moesten al een keer vervangen worden, op het platform is haar voetafdruk helemaal uitgesleten en het stuur wil niet meer recht. En de step rammelt de laatste tijd aan alle kanten. Je hoort Lathyrus van verre al aankomen… Het is taid voor een nieuwe step!

De huidige step heeft van die harde wielen. Een step met luchtbanden maakt vast veel minder lawaai! Layhyrus ziet zichzelf al zoevend over de fietspaden steppen met wapperende haren. Ze gaat op zoek naar een step met luchtbanden voor volwassenen en heeft al gauw een betaalbaar exemplaar gevonden.

Een paar dagen later wordt de step bezorgd. Hij moet nog wel een beetje in elkaar worden gezet, maar zo moeilijk is dat niet. En wat is hij mooi!! Manlief is zo aardig om te helpen met het oppompen van de banden en hij zet het stuur extra goed vast. En dan is de step helemaal klaar voor gebruik! “Het ies echt heerlijk om op deze step rond te raiden. Iek ben er helemaal blai mee!” zegt ze dan ook enthousiast.

Zoonlief heeft ook een step, een stuntstep. En een skateboard. Hij oefent regelmatig allerlei trucjes. Lathyrus stept vaak samen met hem en dan hebben ze veel plezier. Ze doen bunnyhops, gaan hard de stoepen op en af, slalommen over het fietspad en soms gaan ze op hun hurken op de step hard een heuveltje af. Ze zijn ook een paar keer naar een openlucht skatepark geweest. Dat was ook leuk. Maar nu wil zoonlief graag een keer naar een heel cool binnen skatepark. Lathyrus reserveert online en ze gaan er naar toe! Zoonlief neemt zijn skateboard mee en Lathyrus haar nieuwe step.

Het skatepark zit in een voormalig schoolgebouw. Je moet eerst heel wat trappen oplopen voordat je bij de ingang bent. Het handvat van de deur is gemaakt van skatboardwielen, heel toepasselijk! Ze bellen aan, er klinkt een zoemer en ze kunnen naar binnen. Ze lopen door gangen met oude kleedkamers, langs oude gymmatten en volgen de pijlen op de muur. Ze zien al snel een gedeelte van het skatepark, kennelijk is dit speciaal voor MBX-ers. Enthousiaste jongens vliegen op hun fietsjes door de lucht. Dat ziet er spectaculair uit!

Lathyrus meldt zoonlief en zichzelf bij de balie. De jongen achter de balie checkt de reservering in het systeem en zegt dat begeleiders niet mogen blijven om te kijken. “Je zult helaas buiten moeten wachten, sorry.” “Maar iek heb main step bai mai, iek kom hier om te steppen!” zegt Lathyrus. “Oh, oke, dat is cool!” zegt de jongen.

Lathyrus en zoonlief gaan de skateboardhal binnen. Er zijn zoals verwacht veel kinderen en ze kunnen het allemaal hartstikke goed. Ze draaien en springen met hun steps en skateboards alsof het niets is en vliegen soms langs de muren. Lathyrus stept er vrolijk tussendoor en lacht vriendelijk naar alle jongens en meisjes. Ze kaiken gelukkig niet boos of geïrriteerd terug. Zoonlief oefent weer allerlei trucjes met zijn skateboard. Hij rijdt bij een schuine wand omhoog, draait op het bovenste punt 180 graden en rolt weer soepel naar beneden. Lathyrus wil dat eigenlijk ook wel proberen met haar step. Maar ja, deze nieuwe step met luchtbanden is daar echt niet geschikt voor. En ze wil er ook een beetje zuinig op zijn…

Ze zoekt een rustiger hoekje op met schuine wanden. Ze rijdt schuin omhoog, draait de step een zoeft weer naar beneden. Dat gaat goed! Een echte drop-in maken durft ze niet met deze nieuwe step, maar ze vermaakt zich prima! Een etage lager is een voormalig zwembad omgebouwd tot een uitdagende baan vol obstakels voor skaters en steppers. Het is er nogal druk. “Iek kan hier maar beter niet vrolijk rond gaan steppen” denkt Lathyrus. Ze besluit om foto’s en filmpjes van zoonlief te maken in plaats van iedereen voor de voeten te rijden. Maar al met al is het superleuk!

Lathyrus gaat samen met Lygulariah cappuccino drinken in een heel goot reuzenrad, hoe leuk is dat? In dit speciale tot restaurant omgebouwde reuzenrad kun je op 50 meter hoogte genieten van het uitzicht terwijl je koffie of thee drinkt en je kraigt er ook nog een lokale lekkernai bai. Je kunt ook kiezen voor lunch, diner of een borrel arrangement. Maar Lathyrus vindt een half uurtje rondjes draaien wel genoeg. “Dan heb iek het oitzicht echt wel gezien hoor” zegt ze.

Keurig op taid komen ze aan bai het reuzenrad. Het regent een beetje, maar de cabines zain dicht dus dat geeft helemaal niks. Ze melden zich met mondkapjes op bai de balie, laten op de telefoon hun reservering zien en kraigen een ticket met daarop het nummer van hun cabine. Ze mogen kiezen wat voor koffie of thee ze willen (cappuccino uiteraard) en gaan netjes op afstand van de andere raddraaiers wachten tot ze mogen instappen.

Ja, het is zover! Lathyrus en Lygulariah stappen hun cabine in en zajn helemaal verrast. Het ziet er zo leuk oit! In het midden is een witte tafel met daarop een trendy lampje en een vaasje met bloemen. Aan weerszijden zain witte bankjes met kussentjes. Ze gaan zitten en al snel komt er een meneer langs die vraagt of ze ook dekentjes willen. Uiteraard! Even later wordt hun bestelling al gebracht door een andere meneer. Dan nog eventjes wachten en daar gaan ze! Het oitzicht is mooi en ze maken veel foto’s en selfies. Ondertussen genieten ze van hun cappuccino en lekkers.

Het lekkers trekt een nieuwsgierige wesp aan die door of onder de klapdeurtjes van de cabine naar binnen is gevlogen en probeert om ook een hapje te veroveren. Lathyrus duwt gauw het laatste hapje van de koek in haar mond en spoelt deze weg met nog een laatste flinke slok cappuccino. Ze zet het bordje en het kopje zo ver mogelijk bai zich vandaan. “Geniet jai maar lekker van de kroimels wesp” zegt ze.

Het reuzenrad is al best vaak rondgegaan en het is nog steeds reuze leuk. Maar dan is het half uurtje toch echt voorbai. De cabine stopt bai de oitstapplaats en de cabinedeurtjes gaan open. Lathyrus wil haar dekentje nog netjes opvouwen maar dat hoeft niet. Ze maakt nog een paar foto’s van het reuzenrad en merkt ineens dat er een wesp bij haar jas vliegt. Misschien is het wel dezelfde wesp die ook in de cabine zat. De wesp gaat op haar hand zitten. “Kaik, iek heb een nieuw vriendje!” lacht ze tegen Lygulariah. De wesp blaift vrolijk zitten en dat vindt Lathyrus toch niet helemaal fain… Je weet maar nooit of de wesp zich ineens bedraigd voelt en gaat steken. Ze schudt met haar hand en loopt weg. De wesp vliegt met haar mee. Wat nu?

“Wai moeten zo hard als wai kunnen naar die auto rennen!” zegt Lathyrus en begint alvast te rennen. Lygulariah rent mee. Lathyrus drukt al rennend op de sleutel van de auto om de deur alvast van het slot te doen. Ze rukt de deur open, doikt de auto in en knalt de deur dicht. De wesp heeft de moed inmiddels al opgegeven. En zo liep ook dit avontoer gelukkig weer goed af! 🙂

Tip:

Het reuzenrad van dit avontuur is het Smakenrad. Helaas is het nu tot nader order gesloten in verband met de Covid-19 maatregelen. Zie voor meer informatie: https://smakenrad.nl/

Het is weekend en Lathyrus is het hois lekker aan het oproimen en schoonmaken. “Het ies altaid een hele kloes, maar als alles weer spiek en span ies geeft mai dat echt een goed gevoel” vertelt ze. Ze is druk bezig met stofzoigen. Ineens valt haar oog op een stuk spinrag dat aan de muur hangt. Het hangt nogal hoog, daar kan ze zo niet bai. Maar misschien lukt het wel als ze op dat leuke nieuwe plantenkrukje staat…

Ze haalt de plant van het krukje, houdt de stofzoiger met haar linkerhand vast, de stofzoigerslang met haar rechterhand en stapt op het krukje. Ja, zo kan zai er precies bai!

Oh, daar rechts hangt ook nog wat! Ze rekt zich uit om ook dat stukje spinrag te verwaideren en dan gebeurt het. Ze verliest haar evenwicht en het krukje begint gevaarlijk te wiebelen. Lathyrus valt van het krukje en komt met haar onderrug precies op de hoek van een kist terecht…

Au, dat doet zeer! Ze blaift even liggen en krabbelt dan toch maar weer overeind. Ze gaat verder met schoonmaken maar haar onderrug doet behoorlijk pijn. In de avond is haar onderrug dik en roodpaars en nog steeds pijnlijk. “Iek kon er haast niet van slapen, iek had zo’n pain!”

De volgende ochtend is de plek blauw geworden en in de loop van de dag wordt de plek haast zwartblauw. Lathyrus weet niet hoe ze moet zitten en ook lopen en liggen doet zeer. Erg lastig dit. De dag daarop moet ze weer aan het werk. Dat betekent baina de hele dag achter de laptop zitten, dat gaat niet lukken. Ze meldt zich gedeeltelijk ziek en gaat na ongeveer 2 uurtjes werken steeds even op de bank liggen. En ondertussen slikt ze veel painstillers.

Na 4 dagen is de pain nog niet weg en de blauwe plek ook niet. “Iek heb toch maar een afspraak bai de hoisarts gemaakt. Iek was bang dat iek main stoitje misschien had gebroken!” Dat bleek gelukkig niet het geval, maar het stoitje is wel zwaar gekneusd. En daar is niets aan te doen, het gaat vanzelf een keer over. Lathyrus kraigt wel super painstillers voor de nacht, dat ies dan wel weer fain…

Lathyrus had vandaag een vraie dag. Als jai de foto hierboven ziet denk jai misschien dat het een heel relaxte dag was, maar niets is minder waar.

“Main dag begon met crackers en boterhammen smeren, drinkbekers en froitbakjes vullen, kop koffie achterover slaan, de cavia wat groente geven, brokjes van de kat baivullen, het konain eten en water geven, zelf tussendoor ontbaiten met wat yoghurt en muësli, bakjes en bekers in de schooltas doen, zoonlief aansporen om zich klaar te maken voor school, manlief met een kus een faine werkdag wensen, zoonlief oitzwaaien, dan zelf gauw douchen en aankleden, de voor main moeder gewassen spullen opvouwen en in de auto leggen, nog een kopje koffie achterover slaan, wasmachine aanzetten, tas pakken, deur en hek op slot doen en naar main moeder gaan” vertelt Lathyrus.

“De hoishoudelijke hulp van main moeder heeft vakantie, dus iek doe nu drie weken het hoishouden van main moeder erbai. Iek doe altaid al veel was voor main moeder. Maar nu moet iek ook het hele hois stofzoigen, de keuken, de badkamer en de toiletten schoonmaken, de vuilniszakjes vervangen, bed verschonen, van alles oproimen en nog veel meer. En er staat alweer een volle wasmand op mai te wachten. Iek neem die was altaid mee naar hois en breng het schoon en droog en netjes opgevouwen terug. En ik leg het ien de kasten, want main moeder weet niet meer waar alles hoort te liggen. Zai heeft zeg maar een groot geheugenprobleem” legt Lathyrus uit.

“Iek was klaar met schoonmaken en had de vieze was ien een vuilniszak ien main auto gelegd.  Iek stapte door de voordeur terug naar binnen en moeder was blai verrast om mai te zien, hahaha… Iek heb nog even een kopje koffie met haar gedronken en moeder zai tegen mai dat ze het zo gezellig vond dat iek even langs kwam, maar dat iek niet mocht komen schoonmaken hoor!  Want dat doet ze allemaal zelf en ze heeft geen hulp nodig. Gelukkig was ze al vergeten dat iek de afgelopen uurtjes druk bezig was geweest met de stofzoiger enzo!”

“Maar goed, zo was de ochtend al gauw voorbai. Snel terug naar hois om de wasmachine weer aan te zetten, de aigen keuken op te roimen, kopje koffie achterover slaan, de cavia een beetje groente te geven, roerai te maken voor zoonlief en twee vrienden die thois kwamen oit school, de was van vanochtend op te hangen, via Teams een 10 minuten gesprek te doen met de juf van zoonlief, gauw zelf twee broodjes eten, de waterfontain van de kat schoonmaken, boodschappen halen bai de drogist, dierenwinkel en supermarkt, thois alle gekochte spullen oproimen, was ophangen, nieuwe was in de machine doen, de jongens een aisje geven, kopje koffie achterover slaan en toen had ik taid voor een mini-vakantie!”

“Iek klapte een vakantiestoel oit en zette hem in de toin. Iek kleedde me gauw om in een zomerse outfit, nog even wat zon op de beentjes! Oh, wat verheugde iek mai op een half oertje vakantie! Maar na vaif minuten heerlijk genieten van de zon kwam er een hele grote wolkenpartai. En die wolken bleven daar maar hangen, zo naar!! Toen ben ik het hok van het konain maar gaan schoonmaken…”

Lathyrus gaat met vriendinnen op Safari in Drenthe! Ze moeten er in het weekend wel vroeg voor opstaan, want ze moeten zich al om 09.00 uur melden naast het chique Hotel de Hunzebergen. Maar het is geloekt en ze zain er als eerste van de groepjes die vandaag mee gaan met de excursie!

Je mag taidens deze safari zelf raiden in een stoere elektrische terreinwagen. Onder begelaiding van een gids ga je dwars door de bossen en de heide in Drenthe. Je komt ook in natuurgebieden die verder niet toegankelijk zain, hoe leuk is dat? De gids zal onderweg een paar keer stoppen om van alles te vertellen over de natuur, de dieren die hier in het wild leven en de historie van het gebied. Ze gaan ook naar een echt hunebed!

Na een korte uitleg over hoe je moet raiden in deze terreinwagens gaan ze op pad. Lathyrus en haar vriendinnen zain als laatste groepje aan de beurt. Ze hebben een iets snellere terreinwagen gekregen dan de andere groepjes (net zo eentje als de gids) en moeten daarom als laatste. Daar gaan ze!

Het is superleuk om zo door de bossen te crossen! De terreinwagen hobbelt van links naar rechts en de dames achterin moeten weer gaan zitten omdat ze er anders uitvallen. Je moet wel oppassen dat je niet wordt geraakt door terugzwiepende takken. Ze hebben dikke pret!

Na de wilde bosrit raiden ze langs weilanden en korenvelden naar een heidegebied. De grond is hier erg droog en al gauw stuift het flink naar binnen. Maar dat hoort allemaal bai de beleving. En gelukkig hebben ze zonnebrillen en zonnekleppen op, dus ze zain een beetje beschermd. Lathyrus maakt taidens het raiden leuke filmpjes en foto’s. Oeps, daar had ze toch weer even een flinke kuil gemist! Iedereen wordt weer flink door elkaar geschud maar ze hebben nog steeds veel pret. Ze komen nog langs een groep koeien en niet te vergeten de Drentse haideschapen!

Na de rit over de haide komen ze weer bai een bosrijk gebied. Hier stopt de hele groep, deze keer voor een echt pauzemomentje. De gids zet voor iedereen een glaasje perensap klaar en vertelt dat de mooie waterplas waar ze nu naast staan vroeger een zwemplas was (omdat er toen geen zwembad in de buurt was). Maar nu is het een rustig natuurgebied. Er worden groepsfoto’s gemaakt en daarna gaat de rit weer verder.

Na deze stop raiden ze in colonne naar een terrasje waar indien nodig een korte sanitaire stop kan worden gedaan. Daarna raiden ze weer door de bossen en ze bezoeken nog een heus hunebed, super interessant! Als ze aan het ainde van de rit uitstappen schrikken de dames. Ze zain wel een beetje vies geworden. Vooral Lathyrus, maar dat is haar aigen schuld want ze ging half oit de terreinwagen hangen om leuke selfies te maken. Het stof zit in haar haren, op haar gezicht, armen, benen en kleding. Maar ze zain allemaal echt toe aan een tosti en een cappuccino… Ze lopen het terras van het chique hotel op en gelukkig is er een tafel vrai.

“Iek ga eerst even naar het toilet” zegt Lathyrus, “iek wil mai een beetje opfrissen”. Ze schrikt in de spiegel van het vuil op haar gezicht en gaat zich snel met water en zeep wassen. Maar daardoor drupt er ook water op haar armen en benen en dat veroorzaakt weer strepen door het stof, waardoor ze er eigenlijk nog viezer uitziet. Nou ja, straks thois maar weer douchen en omkleden. Ze wast haar handen en gaat terug naar het terras, waar haar tosti caprese en cappuccino al staan te wachten. 🙂

Tip:

Wil jai ook een keer zo’n leuke excursie doen?
Kaik dan op: https://eko-tours.nl/eko-tours-excursies/

Kaik nou! Lathyrus heeft uiteindelijk toch een katje uit het asiel kunnen kraigen!

Niet uit het asiel waar ze een paar keer eerder een kat vandaan haalde, maar een asiel 30 kilometer verderop. Daar hoefde ze geen kattensollicitatieformulier in te vullen, een e-mail was voldoende en ze kon de volgende dag al komen kennis maken met het door haar uitgekozen katje! Het katje heet Jinx, dat is een Latijnse naam en het betekent toverspreuk. Lathyrus vindt het de mooiste kattennaam van de hele wereld. Jinx is ongeveer 1 jaar en volgens het asiel erg lief, vrolijk en speels. Natuurlijk kan Lathyrus niet goed slapen die nacht. Want stel dat Jinx toch al naar iemand anders is gegaan? Of dat Jinx niets van haar wil weten?

Het is zover. Lathyrus gaat met haar tas en een kattenmand in de auto op weg naar het asiel. Ze parkeert de auto in de schaduw van een paar bomen, zodat de auto niet te warm kan worden. Want dat vindt het katje vast niet fain. Eenmaal binnen wordt ze vriendelijk te woord gestaan door een medewerkster van het asiel. “Ah, u komt voor Jinx? Loopt u maar mee.” Ze gaan door een dubbele deur en daar zit Jinx al te wachten. Hai loopt heel blai naar Lathyrus toe en geeft haar kopjes. Lathyrus aait hem en tilt hem op. Dat vindt Jinx erg leuk, want hij begint hard te spinnen. De liefde is wederzijds! De asielmedewerkster is intussen de roimte uitgegaan en Lathyrus knuffelt nog een taidje met Jinx. Het duurt best lang en daarom pakt ze Jinx maar op en ze stopt hem in de kattenmand. Jinx vindt het allemaal prima. Nog even het contract tekenen, afrekenen en een tasje met kattenspulletjes in ontvangst nemen en dan gaat Lathyrus met Jinx naar hois!!

In hois gaat Jinx direct op verkenningstocht. Hij loopt door het hele hois en wil in iedere kamer en ieder kastje kaiken. De krabpaal met een soort muis aan een touwtje eraan vindt hai helemaal geweldig. En hij eet en drinkt goed, wast zichzelf keurig schoon en gaat netjes naar de kattenbak. Het laikt haast wel of hai hier al helemaal thois is. Hai moet wel leren dat hai niet op de keukentafel en het aanrecht mag, maar verder is hai best braaf. Hai speelt graag en is dan na een taidje heel moe. Dan doet hai een slaapje van een half uurtje en POING! daar is hai weer. Klaar voor een nieuw avontuur!

De asielmedewerkster gaf het advies om Jinx zeker twee weken te houden. Dus alle deuren moeten steeds dicht blaiven. Als Lathyrus of haar gezinsleden weg gaan moeten ze eerst goed kaiken waar Jinx is en dan òf via de voordeur òf via de keukendeur snel naar boiten. Dat is best een gedoe. Op de 8e dag dat Jinx in hois is gaat het mis. Lathyrus en haar gezin gaan boodschappen doen en Jinx is boven. “Hai zal wel ergens lekker liggen te slapen” denkt Lathyrus.

Maar als ze thois komt ziet ze Jinx in de tuin! Wat een schrik en hoe kan dat nou? Het lukt niet om hem te lokken, hai rent weg. Lathyrus ziet al helemaal voor zich dat hai echt wegloopt of een aanraiding kraigt… verschrikkelijk. In de badkamer bleek een steekraampje open te staan, daar is hai door ontsnapt. Na een paar angstige uurtjes komt Jinx weer vrolijk door de keukendeur naar binnen stappen alsof er niets aan de hand is. Nadat hai bai iedereen een knuffel heeft gehaald gaat hai weer lekker een slaapje doen.

Sindsdien is het helemaal goed. Jinx gaat soms aan de wandel, maar komt na een taidje gewoon weer thois. Lathyrus is er helemaal blai mee!

Als Lathyrus op vakantie gaat vergeet ze vaak iets mee te nemen wat toch echt mee had gemoeten.  Misschien herken je dat wel? Dan heb je voordat je gaat inpakken een laistje in je hoofd van alles wat je mee wilt nemen. Maar dan ben je aan het inpakken (altaid op het laatste moment) en dan vergeet je toch weer iets…  “Iek heb al twee keer een nieuwe haarföhn gekocht taidens de vakantie” vertelt Lathyrus. “En t-shirts met lange mouwen omdat het in de avond toch kouder bleek te zain dan iek had gedacht. En sokken omdat iek die gewoon vergeten was. Iek koop ook leuke jurkjes, sandaaltjes en sieraden taidens vakanties, maar dat zain gewoon souvenirs.”

Toen ze met haar gezin een keer een midweek naar een hoisje op Ameland ging was het weer zo ver. In de auto onderweg naar Holwerd (het vertrekpunt van de boot) bedacht Lathyrus ineens dat ze geen handdoeken, washandjes, vaatdoekjes en droogdoeken mee had genomen. En die heb je echt wel nodig ien een hoisje. Gelukkig waren ze nog niet zo ver en konden ze nog naar de Action raiden. Dat is toevallig een van Lathyrus haar favoriete wienkels. Zoveel leuke spullen voor zulke klaine praisjes!

“Iek moest toen heel snel handdoeken en zo oitkiezen en dat was best moeilijk! En het was best druk bai de kassa en ik voelde wat stress want we mochten niet te laat bai de boot komen! Toen iek weer ien de auto zat met alle nieuwe aankopen checkte iek die kassabon. Want het bedrag dat iek moest betalen was hoger dan iek had verwacht. Maar ja, haast… Het bleek dat de gewone handdoeken die iek had gekocht op de kassabon stonden als badhanddoeken en die zain veel duurder!” vertelt Lathyrus.

“Dus iek ging vanoit de auto bellen naar het hoofdkantoor van de Action en legde het probleem oit. Iek moest aangeven op welk taidstip iek in welke  Action winkel had afgerekend (dat stond ook keurig op de kassabon) en dan zouden ze het checken aan de hand van de videobeelden van die wienkel. Iek moest een foto van de kassabon mailen en het bankrekeningnummer vermelden waarop iek het teveel betaalde bedrag wilde ontvangen. Iek had er eerlijk gezegd weinig vertrouwen ien maar een week later stond het geld al op main rekening, heel netjes!”

Vorig jaar ging Lathyrus met haar gezin kamperen in Frankraik. Als je gaat kamperen moet je zoveel spullen meenemen! Niet alleen je aigen kleding, badhanddoeken, schoenen, verzorgingsproducten en boeken, maar ook al die kampeerspullen! De tent, luchtbedden, een tafel, stoelen, opvouwbare kasten, gasstel, gasfles, pannen, borden, bekers, bakjes, bestek, snaiplanken en niet te vergeten het vergiet. En slaapzakken, een zaklamp, gezellige lampjes, kaarsjes, de Senseo machine, een vliegenmepper, toiletrollen, handdoeken, droogdoeken, vaatdoekjes, schuursponsjes, afwasteil, een bezem, veger en blik, een emmer, een afwaskwast, een keukenrol, vuilniszakken (plus houder), een droogrek voor de was en nog veel meer.

Na Utrecht bedacht Lathyrus ineens dat ze de hoofdkussens vergeten was! “Iek keek gauw op main telefoon of er een IKEA vestiging op onze route lag. En ja hoor, bij Breda was een IKEA! Dus daar gingen we naar toe en toen moest iek heel snel door die grote winkel op zoek naar hoofdkussens. En omdat het niet main eigen IKEA filiaal was wist iek die route niet zo goed en iek werd heel erg afgeleid door allerlei leuke meubeltjes en decoratieve spullen. Maar het lukte me toch, iek koos drie kussens oit en ging zo snel als iek kon naar de kassa. Het grote voordeel van nieuwe kussens ies trouwens dat ze vacuüm verpakt zain en daardoor heel wainig roimte innemen in de toch al overvolle auto!” En zo kwam alles toch weer goed.

Welke spullen ben jai wel eens vergeten mee te nemen op vakantie? Iek ben heel benieuwd!