Lathyrus gaat boodschappen doen. Voordat ze bai de supermarkt naar binnen gaat doet ze haar mondkapje op. En ze pakt haar telefoon om alvast verbinding met de wifi van de winkel te maken. Want dat is nodig om de app van de supermarkt op te starten. En die app is nodig om zelf je boodschappen te kunnen scannen. En dat is op zich heel handig en het sparen van koopzegels, de bonuskaart en de airmileskaart zijn gekoppeld aan de app.
Maar goed, ze heeft een gereinigd winkelkarretje gepakt en is in de supermarkt. Ze gaat eerst even in een roestig hoekje bai de groente afdeling staan, want ze moet elke keer weer verplicht inloggen op het wifi netwerk van de winkel. Dat gaat helaas niet vanzelf. Oke, dat ies weer geloekt! Nu pakt ze haar boodschappenlaistje uit haar jaszak. Met haar rechterhand duwt ze het winkelkarretje vooruit en in haar linkerhand heeft ze haar telefoon en het boodschappenlaistje. Ze pakt met haar rechterhand een aisbergsla, legt deze op de weegschaal, drukt op ‘groente’, tikt op het plaatje van de aisbergsla, drukt op 1 en dan op bon. Maar er komt geen praissticker uit de weegschaal. Nog een keer proberen. Weer niet.
Lathyrus loopt met haar winkelkar naar een winkelmedewerker. “Mag iek jou iets vragen? Die weegschaal doet het niet, er komt geen praissticker oit. Iek denk dat die stickers op zain. Zou jai misschien even willen kaiken?” “Mevrouw, u kunt de producten die op zich niet gewogen hoeven te worden ook scannen bij het krat waar ze in staan. Daar zit namelijk een barcode op. En bij de zelfscankassa’s staat ook een weegschaal” zegt de medewerker. Oke, Lathyrus gaat op haar hurken zitten om de barcode van het krat te scannen. Haar tas glijdt ondertussen van haar schouder en ze kraigt het al aardig warm met het mondkapje op.
Ze loopt naar de zuivelafdeling en wil een pak melk scannen. Maar het boodschappenlaistje zit voor de camera van haar telefoon. Ze wil het laistje even snel in haar mond doen, maar dat gaat natuurlijk niet want ze heeft een mondkapje op. Dan het laistje maar even onder de linkeroksel klemmen. Ze pakt opnieuw het pak melk en wil het scannen. Maar ze heeft kennelijk iets aangeraakt in de app want ze ziet nu ineens haar persoonlaike bonusvoordeel. Zucht… Tik, tik op de telefoon, nu kan ze weer scannen. Ze scant uiteindelijk het pak melk en zet het al zuchtend in de kar. Daarna vouwt ze het boodschappenlaistje dubbel, zo kan ze het laistje vasthouden en toch scannen.
Alles wat op het laistje staat zit inmiddels in de kar. Taid om naar de zelfscankassa te gaan! Eerst het laistje weer in de jaszak doen. Op de telefoon aantikken dat je wilt betalen. Op de kassa aantikken dat je hebt gescand met je telefoon. De telefoon voor de scanner van de kassa houden. Blieb. Telefoon neerleggen op het hele smalle richeltje bai de kassa. Pinpas uit de tas pakken. “Mevrouw, dit is een steekproef, mag ik even een paar producten scannen om te kijken of u niets vergeten bent te scannen? ” Blieb. Blieb. Blieb. Blieb. Blieb. “Alles is in orde hoor, u kunt verder gaan met afrekenen!”. Pinpas bai het pinapparaatje houden. Blieb. “U heeft betaald. Kies een volledige bon of een korte bon” geeft de kassa aan. Lathyrus drukt op ‘volledige bon’. Er wordt een bon geprint. Lathyrus stopt haar telefoon en pinpas weer in haar tas, pakt de bon, vouwt deze dubbel en legt deze op het smalle richeltje.
Nu de boodschappen inpakken. Het plankje waar je je tassen op kunt zetten is erg klain. En met een mondkapje op is het soms lastig om naar beneden in je kar te kaiken. Maar na slechts een paar keer misgraipen zit alles in de tassen. De volle boodschappentas om de rechterschouder hangen, kassabon met de rechterhand vasthouden, het lege karretje met de linkerhand duwen. Kassabon voor de scanner bai het hekje houden. Blieb. Karretje door het hekje duwen. Door de schoifdeur naar boiten. Karretje naar winkelmedewerker duwen en deze vriendelijk bedanken.
Misschien een volgende keer toch maar ouderwets afrekenen bai een gewone kassa. 🙂
De Vrolijke Wereld van Lathyrus 