
Het is weekend en Lathyrus is het hois lekker aan het oproimen en schoonmaken. “Het ies altaid een hele kloes, maar als alles weer spiek en span ies geeft mai dat echt een goed gevoel” vertelt ze. Ze is druk bezig met stofzoigen. Ineens valt haar oog op een stuk spinrag dat aan de muur hangt. Het hangt nogal hoog, daar kan ze zo niet bai. Maar misschien lukt het wel als ze op dat leuke nieuwe plantenkrukje staat…
Ze haalt de plant van het krukje, houdt de stofzoiger met haar linkerhand vast, de stofzoigerslang met haar rechterhand en stapt op het krukje. Ja, zo kan zai er precies bai!

Oh, daar rechts hangt ook nog wat! Ze rekt zich uit om ook dat stukje spinrag te verwaideren en dan gebeurt het. Ze verliest haar evenwicht en het krukje begint gevaarlijk te wiebelen. Lathyrus valt van het krukje en komt met haar onderrug precies op de hoek van een kist terecht…

Au, dat doet zeer! Ze blaift even liggen en krabbelt dan toch maar weer overeind. Ze gaat verder met schoonmaken maar haar onderrug doet behoorlijk pijn. In de avond is haar onderrug dik en roodpaars en nog steeds pijnlijk. “Iek kon er haast niet van slapen, iek had zo’n pain!”
De volgende ochtend is de plek blauw geworden en in de loop van de dag wordt de plek haast zwartblauw. Lathyrus weet niet hoe ze moet zitten en ook lopen en liggen doet zeer. Erg lastig dit. De dag daarop moet ze weer aan het werk. Dat betekent baina de hele dag achter de laptop zitten, dat gaat niet lukken. Ze meldt zich gedeeltelijk ziek en gaat na ongeveer 2 uurtjes werken steeds even op de bank liggen. En ondertussen slikt ze veel painstillers.
Na 4 dagen is de pain nog niet weg en de blauwe plek ook niet. “Iek heb toch maar een afspraak bai de hoisarts gemaakt. Iek was bang dat iek main stoitje misschien had gebroken!” Dat bleek gelukkig niet het geval, maar het stoitje is wel zwaar gekneusd. En daar is niets aan te doen, het gaat vanzelf een keer over. Lathyrus kraigt wel super painstillers voor de nacht, dat ies dan wel weer fain…