
Lathyrus is alweer een aantal jaren bloeddonor. Ze heeft bloedgroep B+, oftewel Be Positive! Daar worden de mensen die haar bloed ontvangen vast heel blai van! Er is niet heel veel vraag naar B+, maar toch doneert ze 3 tot 4 keer per jaar een halve liter bloed. De eerste keer was het best spannend en ze had ook geen idee hoe lang het zou duren. Maar gelukkig heeft ze meestal al na 10 minuten het halve liter zakje vol. Je krijgt voorafgaand aan het doneren water en na afloop lekkere koeken en drinken naar keuze. Meestal kiest Lathyrus een roze koek, superlekker en vrolijk om te zien!
Eén keer was het zulk lekker weer dat Lathyrus dacht “Iek ga lekker op de fiets naar die bloedbank!” Maar ja, toen was het net superdruk bij de bloedbank en moest ze best lang wachten. En dat betekende 40 minuten keihard terug fietsen door de stad om op tijd bij de volgende afspraak te zijn. Dat was achteraf bekeken niet zo’n slimme actie, want ze was behoorlijk duizelig. Maar ja, eigen schuld…
Maar een taidje geleden kreeg ze een mooie kaart van de bloedbank, met het verzoek of ze misschien plasmadonor wil worden. Dat heeft diverse voordelen. Het gaat op afspraak, dus je hoeft niet te wachten. Het doneren duurt wel langer, maar je krijgt ondertussen lekkere cappuccino én koeken! Bij het geven van plasma wordt je bloed gescheiden in bloedcellen en plasma. De rode bloedcellen ontvang je direct weer terug in je lichaam. Daardoor voel je je niet slapjes na afloop. En plasma is hard nodig en wordt gebruikt voor o.a. medicijnen tegen kanker. Klinkt goed toch?
Lathyrus heeft een afspraak gemaakt voor haar eerste plasmadonatie. Op de afgesproken dag en tijd meldt ze zich bij de bloedbank. Ze moet zoals altijd een uitgebreide vragenlijst over ziekten, bezoekjes aan het buitenland en nog veel meer invullen. Dan wachten op een kleine keuring door een arts; Bloeddruk check en meting van de hb-waarde. Alles is weer piekfijn in orde dus Lathyrus mag op een luxe ligstoel voor plasmadonoren plaatsnemen.
Ha, er komt direct al een gastvrouw aan om te vragen wat ze wil drinken en of ze een koek wil. Een goed begin! Bloedbank mevrouw Els legt vriendelijk uit hoe het apparaat werkt en sluit Lathyrus aan. So far, so good! De luxe ligstoel heeft een plankje waar het drinken en een schoteltje met de roze koek op kunnen staan. En dan is er nog ruimte genoeg voor een goed boek en je smartphone. Te gek!
Het is best gezellig om daar zo te liggen. Er gebeurt van alles en het doneren gaat prima. Lathyrus vraagt mevrouw Els om even een foto van haar te nemen. En daar is de gastvrouw alweer, met meer cappuccino, een bekertje water en nog een koek! De tijd vliegt voorbai. Na een half uur wordt Lathyrus een beetje slaperig, het lukt niet meer om de aandacht bij haar boek te houden. En ze voelt zich ook een beetje misselijk, maar dat komt misschien van al die koeken. Na 43 minuten is het doneren klaar, Lathyrus heeft 700 ml plasma gedoneerd.
Ze wil uit de stoel opstaan maar voelt zich ineens heel duizelig. Mevrouw Els zegt dat ze nog wel even mag blijven zitten. Maar het is inmiddels heel druk en er staan al mensen te wachten om plaats te nemen op een plasmadonatiestoel. Dus Lathyrus voelt zich toch verplicht om op te staan. Nog even aan de grote tafel zitten, nog wat drinken en vooruit nog één koek dan. Nou, ze voelt zich niet echt beter. Maar ze kan hier toch ook niet de hele dag blijven zitten, ze heeft wel meer te doen vandaag. Dus toch maar weer opstaan, parkeerkaart scannen voor gratis uitrijden en op naar de parkeergarage. Bah, ze voelt zich eigenlijk helemaal niet goed! De vingers tintelen, haar mond voelt kurkdroog, ze is misselijk en duizelig. Oké, koppie erbij en heel voorzichtig naar hois raiden dan maar…
Ze kraigt thuis de deur haast niet van het slot, haar vingers werken niet mee. Ze gooit haar jas op de grond en laat zich op de bank vallen. Ai, ze voelt zich echt hartstikke ziek. Maar ze valt in een diepe slaap en na ongeveer anderhalf uur komt ze weer bai. Ze voelt zich dan weer goed genoeg om met Lygulariah met de bus naar het centrum van de stad te gaan om Pokémon te vangen.
De volgende dag stuurt ze een mailtje naar de bloedbank, waarin ze vertelt wat haar tijdens en na het doneren van plasma overkomen is. Ze kraigt een heel begripvolle reactie en ze zullen na overleg met een arts nog telefonisch contact met haar opnemen. Dankzij Google weet Lathyrus al dat ze waarschijnlijk allergisch is voor citraat, een stofje dat je taidens een plasmadonatie toegediend krijgt om te voorkomen dat je bloed snel gaat stollen. Heel soms is iemand daar allergisch voor, Lathyrus dus waarschijnlijk ook. Ze bleek een aantal jaren geleden ook allergisch voor een antibioticum, kreeg ze als reactie een acute leverontsteking. Tja, Lathyrus is soms een beetje vreemd…