Lathyrus op bezoek bij een klant

Lathyrus gaat een klant interviewen voor een referentieverhaal. Ze haalt de hoerauto op en rijdt naar Amsterdam. Onderweg eet ze een paar handenvol zwartwitjes en drinkt ze koffie uit haar eigen thermosbeker. Lekker muziekje erbij, dikke prima! De mevrouw die ze gaat interviewen heeft gemaild dat ze een parkeerplek voor Lathtyrus heeft gereserveerd. Zo aardig! Maar Lathyrus kan de parkeerplek helaas niet vinden en zet de auto dus maar ergens anders in de buurt. Geloekkig is ze mooi op tijd.

Ze loopt het grote kantoorgebouw binnen en meldt zich bij de receptie. De receptioniste is heel aardig en geeft Lathyrus een mooi keycord met een bezoekerspasje eraan én een muntje. “Met dit muntje kun je koffie kopen bij onze barista” zegt de receptioniste. “Maar de barista is doof, dus je moet je bestelling wel in gebarentaal doen. Als je bijvoorbeeld cappuccino wilt bestellen maak je het gebaar alsof je een capuchon over je hoofd heen trekt. Nou, dat gaat vast wel lukken. Fijne dag!”

Lathyrus bedankt de receptioniste en loopt met haar tassen naar de koffiebar. De barista is nog bezig met een andere klant. Lathyrus ziet een tablet hangen met instructies voor de bestellingen, maar ze vertrouwt volledig op de receptioniste. Ah, zai ies aan die beurt! Lathyrus zwaait met haar rechterhand als begroeting, steekt vervolgens één vinger omhoog en maakt daarna met beide handen het gebaar alsof ze een capuchon over haar hoofd wil trekken. De barista knikt vriendelijk en gaat aan de slag. Ze maakt inderdaad een cappuccino zo te zien, dat gaat goed! Lathyrus gebruikt altijd zoetjes in haar koffie, dus ze heeft een roerstaafje nodig. Ze doet met haar rechterwijsvinger alsof ze aan het roeren is en glimlacht vriendelijk. De barista begrijpt het meteen en geeft Lathyrus een roerstaafje. “Gebarentaal ies helemaal niet moeilijk!” denkt Lathyrus. Ze duwt haar handen tegen elkaar en buigt haar hoofd om de barista te bedanken.

Ze zet haar tassen en de grond en gaat even zitten op een bankje in de hal. Het duurt niet lang voordat de mevrouw van de afspraak door een toegangspoortje komt lopen. Lathyrus herkent haar van haar profielfoto op LinkedIn. Lathyrus loopt naar de mevrouw, geeft haar een hand en stelt zich voor. “Leuk dat je er bent! Ga je mee naar onze afdeling?” zegt de mevrouw. Ze lopen naar een lift, waar het nogal druk is. Lathyrus draagt in haar linkerhand twee zware tassen en in haar rechterhand haar cappuccino. Het is niet gemakkelijk om je zo de lift in te wurmen tussen al die mensen. “Zal ik een tas van je overnemen?” vraagt de mevrouw vriendelijk. “Nou, graag, dank je wel!” zegt Lathyrus. De mevrouw neemt een tas over, laat hem direct een stuk zakken en is blijkbaar verbaasd over het gewicht van de tas. De tas weegt ongeveer 5 kilo, dus dat is wel begrijpelijk.

Ze stappen uit en de mevrouw laat Lathyrus de afdeling zien. Het is een grote kantoortuin met veel gezellige hoekjes, grote planten, kasten en een paar spreekkamers. Maar het opvallendste zijn de grote vrolijk gekleurde fitnessballen die her en der staan. Net skippyballen, zo leuk! Lathryus ziet zichzelf al gezellig door de kantoor springen, maar dat kan natuurlijk niet…

Het interviewgesprek vindt plaats in één van de spreekkamers. Ook daar staat een vrolijke fitnessbal, een roodroze! Maar ze gaan op stoelen aan de ronde tafel zitten. Het interview gaat heel goed, Lathyrus en de mevrouw hebben zich goed voorbereid en het wordt een positief en interessant klantreferentieverhaal. “Wil jij misschien nog een kopje koffie?” vraagt de mevrouw. Dat wil Lathyrus wel. De mevrouw loopt weg om de koffie te halen en Lathyrus grijpt snel haar kans… Ze springt van haar stoel af en gaat snel op de fitnessbal zitten. Dat zit best lekker! De mevrouw komt sneller terug dan verwacht en kijkt Lathyrus verbaasd aan. “Ja, iek kon de verleiding niet weerstaan, sorry” zegt Lathyrus beschaamd. “Ach, dat geeft niet hoor” zegt de mevrouw, “ik zit zelf ook regelmatig op die ballen. Wij doen hier namelijk aan actief werken. Als je op zo’n fitnessbal zit, zit je veel actiever!” “Goed om te weten, misschien moet iek een vrolijke skippybal kopen en meenemen naar main kantoor” denkt Lathyrus.