Lathryrus is een dagje vrij en besluit om heel sportief naar het zwembad te gaan. Een paar baantjes trekken, lekker lang in het bubbelbad zitten, misschien een paar keer van de glijbaan roetsjen en go with the flow in de stroomversnelling. Ze heeft er zin in!
Waar ze echter geen zin in heeft zijn natte haren die naar chloor ruiken. Ze heeft haar haren vanochtend al gewassen en geföhnd… Nu heeft ze ooit in een opwelling een blauwe badmuts gekocht. Het lijkt erop dat die eindelijk van pas gaat komen!
Ze doet haar badpak alvast aan, pakt haar tas in en gaat naar het zwembad. De dame bij de receptie verwelkomt haar heel vriendelijk. “Hoe werkt dat hier met een kloisje?” vraagt Lathyrus. De dame legt het uit. “Het is heel simpel. Je kiest een kluisje, doet je spullen erin, je bedenkt een code van 4 cijfers, dan doe je het kluisje dicht en toets je je code in. Je hoeft alleen maar je code en het kluisnummer te onthouden.”
Het is toch altijd maar een gepruts in zo’n klein omkleedhokje. Maar het lukt. Nu op zoek naar een leeg kluisje. Kluisje nummer 30 zit recht tegenover haar omkleedhokje. “Dat ies een mooie leeftaid, die neem iek” denk Lathyrus. Maar helaas, dat kluisje is al bezet. Het kluisje ernaast heeft nummer 33. “Ook een leuke leeftaid” denk Lathyrus. Ze propt jas, schoenen en tas erin en doet het kluisje dicht. Ze bedenkt een code en toetst die in. Het kluisje zit op slot. Geloekt!
Na anderhalf uur lekker gezwommen en gebadderd te hebben met haar mooie badmuts op haar hoofd heeft Lathyrus er wel genoeg van. Het wordt ook steeds drukker in het zwembad. Tijd om te gaan! Ze spoelt zich goed af onder de douche en slaat haar grote handdoek om zich heen. Ze loopt naar de spiegel en trekt de blauwe badmuts van haar hoofd. Ooooh…. nee! Haar haren zijn stiekem toch nat geworden maar dat is nog niet het ergste! Ze heeft diepe rode strepen op haar voorhoofd, de badmuts zat misschien ietsje te strak… “Iek zie er niet oit! Maar geloekkig hoef iek vanmiddag niet naar kantoor!” denkt ze.
Ze loopt naar de kluisjes. “Welk nummer had iek ook alweer? Oh ja, nummer 30, een mooie leeftaid!” Maar welke code ze ook intoetst, het kluisje weigert open te gaan… Gelukkig ziet ze een badmeester lopen. “Meneer, mag iek oe iets vragen? Kunt oe mai helpen met main kloisje? Iek geloof dat iek mijn code vergeten ben!” De badmeester kijkt haar aan en zijn blik blijft rusten op haar rood gestreepte voorhoofd. Hij trekt verbaasd zijn wenkbrauwen op, maar hij loopt mee naar de kluisjes en opent kluisje 30 voor Lathyrus. “Oh, wat fain meneer. Dank oe wel hoor!” Ze opent het kluisje en ziet allemaal spullen die niet van haar zijn. “Oeps, iek heb mai misschien vergiest. Dit ies toch niet main kloisje, sorry!” Ze probeert het kluisje ernaast en dat gaat direct open. Hoera! De badmeester schudt zijn hoofd en maakt mopperend kluisje nummer 30 weer dicht. Lathyrus schiet heel snel met rode strepen en rode wangen een omkleedhokje in.
De Vrolijke Wereld van Lathyrus 