Lathyrus en Lygulariah gaan voor hun werk gezellig samen een dagje naar een beurs. Het is wel eens leuk om zelf te gast te zijn op een evenement in plaats van het te organiseren. Na een autorit van ruim 3 uur met diverse file’s komen ze eindelijk op de plaats van bestemming en sluiten aan in de lange rij voor het parkeerterrein. Ze mogen direct 13 euro betalen aan een niet al te vrolijke meneer bij de ingang van het parkeerterrein. Gelukkig geeft de meneer wel een bonnetje, kunnen ze de kosten declareren.
Eenmaal binnen in de hal kunnen ze weer in een lange rij aansluiten. Het is megadruk en het wachten duurt lang. Gelukkig is er een dj die met vrolijke discomuziek goed zijn best doet de stemming erin te houden. Nu ze hun badge eenmaal hebben mogen ze aansluiten in de volgende rij, voor de garderobe. Lygulariah gaat in een andere rij staan dan Lathyrus. “Kaiken welke rai sneller gaat oke?” Lathyrus vindt het prima en zet zichzelf weer in de standby modus.
Achter haar komen twee mannen in pak staan en er sluit ook een dame aan die duidelijk zin heeft in netwerken. “Hallo, ik zal me even voorstellen, ik ben Evelien!” zegt de dame tegen de mannen in pak. De dame begint een heel verhaal over dat het zo slecht is van de organisatie dat overal van die lange rijen staan en dat ze dat toch wel anders had verwacht van een evenement dat gaat over het organiseren van evenementen. Blablabla. Opeens schrikt de dame en zegt “Oh sorry, jullie zijn van de organisatie zie ik!” “Wij zijn helemaal niet van de organisatie, waarom denk je dat?” vragen de mannen. “Nou, ik zie het logo van eventregistratie.com op jullie badge staan!” zegt de dame. Lathyrus draait zich om en zegt droogjes “Dat logo staat op elke badge”. De dame kijkt verbaasd.
Even later hoort Lathyrus de dame zich hardop afvragen of de garderobe misschien gratis is of dat je er voor moet betalen en zo ja, hoeveel dan. Lathyrus heeft allang gezien dat het twee euro kost. Ze draait zich weer om en zegt “Het kost twee euro”. “Goh, wat handig dat jij alles weet zeg! Jij kunt vandaag wel mijn personal assistent zijn!” zegt de dame vrolijk. “Ik ben geen personal assistent. Iek ben waarzegster. Iek heb hier een aigen stand met een glazen bol. Echt waar” zegt Latyrus. De dame kijkt haar verbaasd aan en twijfelt zichtbaar of ze Lathyrus kan geloven of niet.
Het evenement valt eerlijk gezegd een beetje tegen. Ze hadden gehoopt veel inspiratie op te doen voor de organisatie van hun eigen evenementen, maar zien vooral veel geschminkte en verklede mensen rondlopen die je kunt inhuren, eetbare confetti en tenten die je kunt huren. Ze hebben in een soort grote iglotent wel een leuke lezing bijgewoond van een bekende tv-presentator. Dat ging onder andere over deuren die soms niet open gaan en dat er dan later wel een andere deur voor je open gaat. Heel geruststellend.
Tijd voor lunch! Er zijn diverse food trucks en Lygulariah heeft wel zin in Surinaams-Javaans eten. Lathyrus gaat in de rij staan voor vega wraps. Lathyrus is eerder klaar en komt gezellig naast Lygulariah staan. “Wat ga jai bestellen?” vraagt Lathyrus. “Iek weet het nog niet helemaal. Er ies veel keuze en iek weet niet wat Pitjel ies.” “Iek zal even ien main glazen bol kaiken” zegt Lathyrus. (Ze kan het bord waarop de gerechten beschreven staan net zien vanuit haar ooghoek.) “Ah, iek zie het al, dat ies een salade!” “Jai bent echt een goede waarzegster!” zegt Lygulariah. 🙂
De Vrolijke Wereld van Lathyrus 