Vlakbij kantoor is een nieuw restaurant geopend en Lathyrus en Lygulariah zijn nieuwsgierig. Het is slecht weer en ze hebben toch geen zin om te koken dus dat komt goed uit. Het nieuwe restaurant ligt aan de rand van de stad. Blijkbaar zijn veel mensen benieuwd want het is megadruk. Er staat zelfs een file voor het parkeerterrein. Ze parkeren de auto daarom een stukje verderop, aan de rand van een modderig landweggetje. “Stap jai eerst maar even oit, anders moet jai door die modderplas” zegt Lygulariah heel aardig. Lathyrus stapt alvast uit en waait direct bijna weg. Je moet er wel wat voor over hebben om een restaurant te testen zeg…
Eenmaal binnen worstelen ze zich door de mensenmassa heen en bestellen via een soort grote iPad wat ze allemaal willen gaat testen. Franse frietjes, vegetarische kipburgers en allebei een aarbeienmilkshake. Betalen kan ook via de besteltablet en je kunt kennelijk je bestelling ook aan tafel laten bezorgen. Wat een gemak!
Ze zoeken een gezellig plekje maar alles is vol. Gelukkig zijn er boven nog wat plaatsen voor het raam. Kunnen ze mooi naar de file kijken. Het duurt even maar dan komt er een vriendelijke jongeman hun bestelling brengen. De dames testen en keuren alles uitvoerig en komen tot de conclusie dat de kwaliteit van dit restaurant gelijk is aan die van de andere filialen in het land. “Het ies lekker hoor, vooral die vegetarische kiepboerger kunnen wai van harte aanbevelen!”
Alles is op dus het is tijd om weer te gaan. Het is buiten erg donker en het regent inmiddels keihard. Lathyrus en Lygulariah zoeken hun weg door alle auto’s die nog steeds proberen om te parkeren en in de rij staan voor de ‘neem je maaltijd mee in de auto’ bestelstraten. Lathyrus voelt zich ondanks het slechte weer vrolijk en wil een geintje uithalen
Ze loopt tussen twee auto’s door naar een soort praatpaal waar je kunt bestellen en wil voor de grap in dat ding roepen dat ze een milkshake wil hebben. “Wat doe jai nou?” vraagt Lygulariah. “Iek wiel een grapje maken bai deze praatpaal” lacht Lathyrus. “Maar dat ies helemaal geen praatpaal, dat ies een proellenbak!!” zegt Lygulariah en ze schudt haar hoofd. “Kaik dan goed!!” Lathyrus ziet het nu ook en schaamt zich dood. Ze loopt snel weg en stapt vol in een grote modderplas. Met druipende laarsjes loopt ze verder naar de auto. Gelukkig kan ze er nog wel om lachen.
De Vrolijke Wereld van Lathyrus 