Lathyrus en Lygulariah hebben een afspraak met een zakenpartner. Ze gaan de business plannen voor dit jaar bespreken. Ze hebben in het midden van het land bij een restaurant afgesproken. Uiteraard hebben ze zich goed voorbereid. Strakke presentatie gemaakt, feiten en cijfers paraat, aan alles gedacht.
De lunch verloopt voorspoedig en hun plannen zijn goedgekeurd. Gelukkig maar! Ze moeten nog wel een ding verder uitwerken maar dat hadden ze ook eigenlijk wel verwacht. De broodjes smaakten goed (ze hebben de salade die ernaast lag lekker laten liggen) en er is nog tijd voor een extra cappuccino. Altijd fijn!
Dan wordt het tijd om af te rekenen. Omdat Lathyrus de zakenpartner heeft uitgenodigd gaat zij betalen. Ze kan het gelukkig declareren. Ze wenkt de ober en vraagt om de rekening. Even later komt de ober met de nota. “Iek wiel graag piennen. Kan dat?” vraagt Lathyrus. Ja hoor, dat kan wel. De ober loopt weer weg om het pinapparaatje te halen. Ondertussen grabbelt Lathyrus in haar veel te volle tas.
Ah, daar is de ober weer met het pinapparaatje. Al kletsend grabbelt Lathyrus dieper in haar tas. “Iek heb die portemonnee toch ien deze tas gestopt? ” denkt ze. Maar ze kan hem niet vinden. De zakenpartner zegt “Zal ik anders betalen? Geen probleem hoor!””Nee, dat ies niet nodig hoor!” zegt Lathyrus. “Wai nodigen jou uit dus wai betalen!” Ze blijft in haar tas grabbelen en komt allerlei nuttige dingen tegen maar geen portemonnee. Ze voelt haar wangen langzaam rood worden als ze beseft dat haar portemonnee nog in de tas van gisteren zit… Lygulariah praat gelukkig gezellig door met de zakenpartner.
“Heb jai een pas?” sist Lathyrus naar Lygulariah. Lygulariah hoort het niet. “Heb jai een pienpas?” sist Lathyrus wat harder. Gelukkig, Lygulariah hoort haar en kijkt haar verbaasd aan. “Jai zou toch betalen?” “Ja, maar iek heb die portemonnee nog ien main andere tas…”
Gelukkig heeft Lygulariah wel een portemonnee met pinpas in haar tas en kan zij de rekening betalen. 🙂
De Vrolijke Wereld van Lathyrus 