Lathyrus mag/moet weer een dag op een beurs staan. Deze keer helaas zonder Lygulariah. Heel ongezellig! Gelukkig is het een drukke en succesvolle dag. Veel bezoekers in de stand, zowel klanten als niet-klanten. Goed voor het relatiebeheer en het scoren van prospects. De baas kan weer tevreden zijn!
Aan het einde van de dag schopt Lathyrus haar pumps uit en loopt op haar gympies naar de garderobe. “Dag mevroi, iek kom main jas ophalen!” zegt ze vrolijk. Ze grabbelt ondertussen in haar tas. Ze voelt van alles maar waar is toch dat garderobekaartje? Misschien in het binnenvakje? Nee, helaas. Het zakje van haar colbert? Nee, ook al niet. Bah…
Lathyrus gooit haar tas ondersteboven op de balie. De mevrouw van de garderobe kijkt vol verbazing naar de grote hoeveelheid spullen die uit de tas vallen. Een toilettasje, pumps, een schroevendraaier (altaid handieg!), een kam, een busje haarlak, een stuk of tien losse lippenstiften (alle kloeren roze), een flesje water, een portemonnee, een pasjesmapje, een Zwitsers zakmes (want jai weet maar nooit…), een sleutelbos, een telefoon, diverse powerbanks, een opvouwbaar tasje, een naaigarnituurtje, een strip paracetamol, een pakje zakdoekjes, parfum, een tube handcrème en ga zo maar door. Maar het garderobekaartje heeft zich goed verstopt!
Inmiddels staat er al een behoorlijke rij mensen achter Lathyrus. “Weet u misschien het nummer nog?” vraagt de mevrouw van de garderobe. “Ja, het ies iets met een drie!” zegt Lathyrus triomfantelijk. Maar de mevrouw kan daar helaas niets mee. “Mijn jas is vanochtend vroeg opgehangen” helpt Lathyrus. “Uw collega heeft hem daar ergens rechts achterin opgehangen.”
De mevrouw zucht en vraagt “Welke kleur heeft uw jas? En is het een lange of een korte jas?” “Het ies een lange blauwe jas.””Oh, maar daar heb ik er hier heel veel van” zucht de mevrouw opnieuw. En dan zegt ze: “Het is misschien tegen de regels maar kunt u zelf even gaan zoeken alstublieft? Zoals u ziet is het hier nogal druk en ik heb echt geen tijd om voor u op zoek te gaan.”
Ze doet een klapbaar gedeelte van de balie omhoog en laat Lathyrus binnen. Lathyrus loopt gauw naar de hoek rechtsachter om haar jas te zoeken. Ondertussen ziet ze natuurlijk allerlei andere mooie jassen, maar ze kan zich gelukkig bedwingen om deze te passen. Als snel vindt ze haar eigen jas. Ze bedankt de mevrouw hartelijk, trekt haar jas aan en gaat snel Lygulariah bellen. “Lygulariah, met mai, jai gelooft nooit wat er noe weer gebeurd ies!”
De Vrolijke Wereld van Lathyrus 