
Het wordt weer tijd voor nieuwe laarzen! “Ah, wat voor laarzen jai wil kopen deze keer Lathyrus?” vraagt Lygulariah. “Dat zal jou verbazen Lygulariah!” zegt Lathyrus. “Iek wiel roeberlaarzen kopen!” Lygulariah begraipt het meteen. “Ja, dat ies verstandig! Met dat natte weer hier ien Nederland moet jai wel hebben bloeberlaarzen!”
De dames stappen in de auto en gaan naar een hele grote winkel waar je schoenen, kleren, sportkleding (“Kaik daar, wat een beeldige roze fietnesspakjes!”) en roeberlaarzen kunt kopen. Het is erg lastig kiezen. Er is zoveel keus… Laarzen met bloemetjes, met vrolijk gekleurde streepjes, met stoere gespen en gewoon saaie donkerblauwe en groene rubberlaarzen. “Iek ga even bai die andere schoenen kaiken” zegt Lygulariah. Het duurt haar veel te lang.
Lathyrus twijfelt tussen laarzen met sterren en laarzen met vrolijke bloemtjes. “Ach, laat iek ze gewoon maar passen” denkt ze. Ze trekt eerst de rechterlaars aan, maar het gaat een beetje lastig. De laarzen zijn aan elkaar vastgemaakt met zo’n antidiefstal-label. “Zo kan iek toch niet zien hoe die laarzen mai laiken” verzucht ze. Dus ze trekt ook de linkerlaars aan hopst naar de dichtsbijzijnde spiegel. Nou, dat valt tegen zeg! Het lijkt net of Lathyrus hele dikke enkels heeft in die laarzen. “Ze moeten gauw weer oit!” denk ze.
Maar dat ies makkelijker gezegd dan gedaan… Staand de laarzen uittrekken lukt niet! Ai.. dat ies een probleem! Waar is Lygulariah?? Ze roept en roept maar nee hoor, geen Lygulariah… Wat noe?
Lathyrus gaat niet zietten bij die pakken neer en hopst door die winkel naar de kassa. “Meneer, wielt u mai helpen alstoeblieft? Iek kraig die laarzen niet oit!!” De man achter de kassabalie doet zijn uiterste best om haar niet uit te lachen en schiet gelukkkig gauw te hulp. Lathyrus heeft geen zin meer om laarzen te passen. Zij loopt op blote voeten terug naar haar eigen schoenen en gaat Lygulariah zoeken. Dan maar geen handige roeberlaarzen!